MEDULLITA

2011-11-08T07:56:00.000-08:00

Taniec mnie ostatnimi laty pochłania, bo przecież przez jakiś rok w ogóle nie pisałam. Taniec współczesny i kontakt improwizacja.

come back

2010-06-05T03:17:00.000-07:00

Medullita wraca do pisania bloga, tak! Choc w Madrycie w jej pokoiku temperatura przekracza 30 stopni, czesto teskni do swojego bloga i mozliwosci wyklikiwania z siebie potoku slow klebiacych sie w jej glowie.
Ilekroc zdarzalo jej sie myslec, ze tyle jest ciekawych tematow do opisania, tyle zaskakujacych, surrealistycznych czy wstrzasajacych rzeczy na swiecie, ktore ostatecznie wpadaja do jednej z miliona szufladek w jej glowie, gdzie sie pokrywaja kurzem.
Moze wiec przy odrobinie dyscypliny uda sie Medullicie powrocic do pisaniaaa, chociazby po to zeby te wszystkie mysli, doswiadczenia, przeczytane ksiazki, obejrzane filmy, przezyte chwile, przesluchane plyty, obejrzane koncerty, przetanczone wieczory i poranki nie poszly w niepamiec!

Madonna w Warszawie

2009-08-17T03:03:00.001-07:00

weganskie przysmaki

2009-05-10T09:28:00.001-07:00

Ostatnio postanowilam, ze sama bede sobie produkowac slodycze, skoro tak bardzo je lubie.
Odkopalismy z D. przepis sprzed lat na kulki z orzechow wloskich i postanowilismy zabrac sie do roboty. Musze dodac, ze to nie byle jakie kulki bo po raz pierwszy skosztowalam ich podczas trzeciej chyba randki u D, ktory to obral "technike walki": przez zoladek do serca. Bardzo mi samkowaly. Zajadalam sie nimi przez cala noc piszac prace o Bachtinie na teorie literatury u D.
Nie omieszkam wiec podac przepisu, bo kuleczki sa naprawde pyszne.
4 lyzki miodu
1/2 szk. mleka sojowego lub mleka z orzechow wloskich*
1/2 szk. margaryny lub masla
te trzy skladniki nalezy wlozyc do malego granka i podgrzewac na malym ogniu az do zagotowania. Gotowac 3 minuty, po czym dodac do reszty skladnikow, ktore zamieszczam ponizej
3 szk. platkow owsianych
4 lyzki kakao
1/2 szk. rozdrobnionych orzechow wloskich
1/2 szk. wiorek kokosowych
wspyac wszystkie skladniki do duzej miski, wymieszac, po czym dodac zagotowana miksture i dobrze wymieszac. Uformowac kulki wielkosci orzechow wloskich.
Smacznego!
ach, przepis na mleko z orzechow wloskich:
1/2 szk. orzechow wloskich
1/2 szk. wody
zmiksowac te dwa skladniki w blenderze, potem dodac jeszcze 1 szk. wody i lyzke miodu.

ostatnio...

2009-05-08T13:16:00.000-07:00

Ostatnio strasznie sie zaniedbalam i bloga nie uzupelnialam. No ale juz jestem i pisze o mojej nowej pasji: chlebie! Kupilam wreszcie piekarnik, a raczej piekarniczek i postanowilam w tym kraju bagietka plynacym wziac sie za pieczenie chleba. Walczylam zaciecie, bo chleb z poaczatku wcale nie chcial mi sie udac! Okazalo sie, ze hiszpanskie drozdze w proszku (dostepne w kazdym sklepie) do niczego sie nie nadaja. Ciasto drozdzowe po prostu po nich nie roslo. Za to swieze drozdze (dostepne w niewielu miejscach, w tym w Mercadonie) przyczynily sie do powstania pierwszego dobrego chlebka w moim domu. Oto przepis: http://www.chleb.info.pl/index.php?id=82
Okazalo sie jednak, ze drozdze to nie wszystko...szybko zorientowalam sie, ze prawdziwy chleb robi sie na zakwasie, a zakwas to nic innego jak sfermentowana maka z odrobina wody. Na szczescie zakwas mozna zrobic samemu, a przepis jest bardzo prosty, tyle ze nie zawsze sie udaje. Maka musi sie fermentowac ok. 5 dni w tempearturze 25-30 stopni, ale i tak moze nic z tego nie wyjsc. Ja probuje po raz trzeci, ale chyba powietrze nie to...i boje sie, ze znow mi sie nie uda, a mam przeogromna ochote na chleb zytni wlasnej roboty. Na drozdzach chleb zytni nie chce rosnac, a i smak bylby pewnie nie ten, wiec czekam na moj zakwas.
Tyle czasu nie pisalam, ze jak sie w koncu zabralam, to wszystko chcialabym nadrobic.
No dobrze, na razie wklejam link do wspanialej strony o chlebach, moze kogos zainspiruje:
http://www.chleb.info.pl/

palabra y música, sevilla

2009-03-29T12:55:00.000-07:00

Po trzech latach powracam do Sewilli, zeby uczestniczyc w festiwalu Palabra y Música, czyli "Muzyka i Slowo". Podroz z Madrytu trwa 6 godzin (opcja autobus). Widoki za oknem niekiedy urocze, szczegolnie jak przejezdzamy przez gory. Lubie byc w podrozy, podczas jazdy nadrabiam zaleglosci w lekturze, tym razem wzielam "La colmena" (Ul) Celi. W koncu czytam cos po hiszpansku. Mam tez reportaze z Kaukazu Wojciecha Goreckiego. Do tego 2 giga muzyczki, wiec jestem znakomicie przygotowana!
Jest swietna pogoda, chociaz to marzec. W Madrycie ponad 20 stopni, a na poludniu prawie 30.
W Sewilli czeka na mnie Juliana, kolezanka i byla wspolokatorka. Od razu obieramy kierunek teatr Lope de Vega, gdzie odbywa sie festiwal. Idziemy wzdluz kanalu Santa Isabel, kwitna pomarancze, rosna palmy...juz jestem zachwycona, a przeciez jeszcze przede mna wystep Diamandy Galás.
Przed teatrem masa ludzi, sa i gotykowcy, troche punkow, metalowcow, a i kilku hipisow, no i "normalsow". Udaje mi sie sprzedac wejsciowke D., biedaczek sie rozchorowal i zostal w domku. Usadawiam sie wygodnie na nie moim miejscu, z ktorego wszystko widac. No i jest Diamanda. Ona i fortepian. Zaczyna dosyc ostro, ale bebenki nie pekaja. Pokazuje widowni na co ja stac...a stac ja na wiele, ma glos operowy, a to co komponuje okresla sie niekiedy jako antyopere czy tez postopere.
Ktos wychodzi, ktos sie kreci - szczegolnie dziewczyna ktora siedzi przede mna wyraznie sie nudzi...Koncert trwa godzine, do tego Diamanda wychodzi dwa razy na bis. Wracam spacerkiem do domu Juliany, towrzyszy mi wszechobecny zapach kwitnacych pomaranczy. Chce mi sie pic, wiec po drodze wchodze na cañe (szklaneczk piwa) do typowego andaluzyjskiego baru: ceramika, dwa Jezusy na krzyzu, kilka figurek Maryji, plazma i futbol, glowy bykow, no i masa zdjec wlasciwiela baru i jego rodzinki. Niezla dawka Andaluzji jak na pierwszy dzien.
w sobote od rana jemy sniadanie na dachu kamienicy, czyli typowym andaluzyjskim tarasie. Jest goraco. Moj plan to zwiedzanie Sewilli na rowerze. A jest taka mozliwosc, bo miasto zainwestowalo w rowery i sciezki rowerowe. Zeby moc korzystac z tego ekologicznego srodka transportu trzeba wyrobic sobie specjalna karte za 5 euro, a i miec na koncie bankowym ponad 150 euro na kaucje w razie nieodstawienia roweru na jeden z licznych parkingow. 30 min jazdy jest za darmo, potem kazda godz. 1 euro, wiec to zaden wydatek. Dzieki tak szybkiemu i swobodnemu przemieszczaniu sie juz pierwszego dnia odwiedzam mnostwo pieknych miejsc w Sewilli. Docieram, jadac wzdluz rzeki, do konca miasta, gdzie znajduje sie ogromny park. Ogladam wszystkie budowle wzniesione na expo 29. Jezdze wokol 3 co do wielkosci katedry. Odwiedzam Plaza Nueva. Pogoda swietna, czolo i ramiona spalone. Mam tez przyjemnosc z autochtonami, bo postanawiam wypic moja zasluzona cañe w jednym z typowych barow. Sevillanos po 60-tce nie dosc ze stawiaja mi moje male piwko, to jeszcze proponuja amor, cokolwiek by to mialo znaczyc. Rozmawiamy chwilke, bardzo sympatyczni panowie, mowiacy z akcentem nie do konca przeze mnie rozumianym. Zapraszaja mnie na jutro z kolezanka ;) Wyglada na to, ze bar=lada alezy do nich, zawsze maja wykupiona rezerwacje ;)
Wieczorem wracam do Juliany, szykuje "kluseczki z miseczki", zeby sobie podjedli hiszpany i niemcy. Prysznic, troszke wina, no i do teatru. Zaraz Irvine Welsh, szkocki pisarz, autor ksiazki Trainspotting, na podstawie ktorej powstal rewelacyjny film. Przed Welshem na scenie pojawia sie jakis hiszpanski lokalny pisarz i kolesie grajacy emo, on recytuje, oni graja swoje...historyjki bez sensu. Za to Irvine Welsh, przesympatyczny Szkot po 40-tce prezentuje fragment swojej nowej ksiazki i nie wiem czy skupic sie na jego szkockim angielskim, czy moze czytac napisy hiszp. wybieram to drugie i dobrze. Welsh przedstawia nam tez krotka historyjke o bezrobotnym malzenstwie z klasy robotniczej. Ostro jedzie slangiem...glebokie Glasgow. Jego czarny humor prowokuje glosny smiech dziewczyny siedzacej na koncu sali. Ja tez sie smieje, bo historia jest tak absurdalna, a postaci tak groteskowe ze bardzo mi sie podoba. Juliana przysypia.
Z teatru jedziemy rowerami na flamenko na zywo. Niezly folklor, hiszpanscy Cyganie, okrzyki "ole!", uciszanie rozwydrzonej publicznosci. Jest calkiem zabawnie!
W niedziele idziemy na sniadanie do La Cartuja, dawniej zakonu, w ktorym przez wiele lat mieszkal Krzysztof Kolumb, pozniej fabryki ceramiki, teraz muzeum sztuki wspolczesnej. Tuz obok La Cartuja powstalo wiele beznadziejnych budowli na expo 92. Teraz wiekszosc z nich jest bezuzyteczna. Po sniadaniu jedziemy z Juliana przez pol miasta na Macarene, piekna stara dzielnice Sewilli, gdzie miesci sie sklot lub raczej centrum kulturalne/ekologiczne. Rosnie tam piekne drzewo figowe - to chyba pierwsze ktore widzialam w moim zyciu. Ludzie spotykaja sie tu, zeby spedzic popoludnie, zjesc cos wegetarianskiego, napic sie piwa lub gaspacho. Dzieciaki maja tu swoje ogrodki, ktorych wlasnie dogladaja.
Wracamy do centrum, ja udaje sie do Alcazares Reales de Sevilla, czyli pieknych palacow i ogrodow pozostawinych przez Arabow. Oto link: http://www.patronato-alcazarsevilla.es/
Miejsce to jest przepiekne, szczeglnie czesc arabska, bo jest tez sala gotycka zbudowana przez Hiszpanow.

Po zwiedzeniu Alcazaru wpadam na chwile do Juliany, jemy razem i uciekam do teatru, zeby obejrzec show basisty Einsturzende Neubauten Alexandra Hacke i artystki z Nowego Jorku. Teatr prawie pusty, jaka szkoda, bo okazuje sie ze spektakl jest chyba najlepszym przekladem na tegorocznym festiwalu na to jak mozna polaczyc slowo i muzyke. Tematem sa glupcy, artysci siegaja az do sredniowiecza, posluguja sie alegoria, przypowiescia. Oczywiscie wszystko zostaje zmiksowane z tym co nas dzis otacza (np. z brutalna reklama) i z muzyka elektroniczna ... postmoodernizm pelna geba.
Wracam do Juliany bardzo zadowolona. To moja ostatnia noc w pachnacej pomarancza Sewilli. Od rana szwedam sie po barrio/dzielnicy Juliany Trianie. To urocza czesc miasta, pelna warsztatow ceramiki, zabytkowych kosciolow pochowanych w waskich uliczkach. Dawniej Triana lezala przy jednym z dwoch istniejacych w Sewilli mostow, wiec byla bardzo waznym punktem miasta. Do dzis jest tam gwarno i tloczno.

Droga powrotna jest meczaca. Jedzimy przez Cordobe, psuje sie autobus, wiec jedziemy prawie 8 godzin. Mimo to wracam zadwolona i wypoczeta.

medullita milczy...

2009-03-16T05:40:00.000-07:00

nic nie pisze...bo zapomnialam o moim blogu troszeczke.
przyznam sie, ze wiekszosc mojego wolnego czasu wypelniaja ostatnio scrabble on-line. poza tym zapisalam sie w koncu na joge. od tak dawna to planowalam i wreszcie: decyzja, kasa i wolny czas. Hm, jak to robie ze mam wolny czas i kase na joge...nie wiem. No ale od lutego cwicze 3 razy w tygodniu i w dodatku o godzinie 10:30, co jest dla mnie niezlym wyzwaniem. Od razu czuje sie lepiej, bo przeciez normalnie nie ruszam sie z lozka przed jedenasta. Wielkie osiagniecie.
No ale wracam do scrabbli ;)

crossing the bridge...

2009-01-26T14:41:00.000-08:00

Od pol roku sie szykuje do zapisania mnostwa mysli, ktore mi do glowy przychodza po projekcji kazdego z filmow Fatiha Akina. Jest to jeden z najlepszych wedlug mnie rezyserow wspolczesnego kina europejskiego. Niemiec tureckiego pochodzenia czy moze Turek urodzony w Hamburgu, bujajacy sie po Sant Pauli robi filmy tak piekne, zaskakujace, wyjatkowe, ze nie moge wyjsc z podziwu. Pierwszym filmem Akina, jaki obejrzalam byl "Crossing the bridge. The sounds of Istanbul". Bylo to jakies dwa lata temu, wiec zaczelam od konca jego filmografii. Film poswiecony jest muzyce i miastu, czyli temu co tworza Turcy w Istambule. Do tego projektu zostaje zaproszony artysta niemiecki (basista industrialnej grupy Einsturzende Neubauten), ktorego zadaniem jest pojechac do Turcji i posluchac jaka muzyke graja w ciesninie Bosforu. I tak przemierzamy Isambul wraz z Unruhem w poszukiwaniu najrozniejszego brzemienia. Poznajemy turecki hip-hop (tempo w jakim rapuja chlopaki z Istambulu jest imponujace), noise-rock, muzyke tradycyjna, tureckiego Krawczyka, tureckich Cyganow i wiele innych rodzajow muzyki. Do tego dochodza swietne zdjecia uroczych zakamarkow miasta i wypowiedzi muzykow odnoszace sie zarowno do ich tworczosci, jak i opisujace Istambul. I wlasciwie 99% widzow po projekcji ma ochote spakowac walizki i odbyc podroz do stolicy Turcji. Tak samo mozna sie zakochac w Lizbonie po obejrzeniu Lisbon Story Wendersa.
Poza tym swietnym dokumentem Fatih Akin zrobil kilka naprawde godnych obejrzenia filmow fabularnych. Najwiecej nagrod zgarnal chyba Gegen die Wand (Glowa w mur), film opowiadajacy o konflikcie miedzy koserwatywnymi Turkami zamieszkujacymi Niemcy a ich dziecmi, urodzonymi juz na Zachodzie a wychowywanymi w tradycyjny sposob. Glowa w mur to piekna historia o milosci dwojga ludzi, mlodej zwariowanej Turczynki chcacej zyc i bawic sie tak jak jej niemieckie rowiesniczki oraz podstarzalego tureckiego punka, alkoholika i cpunka mieszkajacego od wielu lat na sant pauli w Hamburgu. Oboje po nieudanej probie samobojczej trafiaja do szpitala psychiatrycznego, gdzie mloda Turczynka zeby wyrwac sie z domu rodzinnego rzuca propozycje malzenstwa tureckiemu nieznajomemu. Historia pelna zwrotow akcji, zaskakujacych sytuacji, zupelnie nieprzewidywalna, do tego swietnie zmontowana i poruszajaca niemaly w dzisiejszych Niemczech problem tozsamosci mlodych Turkow.
Kilka dni temu obejrzalam jeden z wczesniejszych filmow Akina, ktory oczywiscie tez trzeba obejrzec. " W lipcu" to komedia romantyczna polaczona z filmem drogi. Brzmi dziwnie, ale film naprawde jest swietny. Opowiada o przypadkowym zauroczeniu nudnawego, mlodego, niemieckiego nauczyciela fizyki, ktore sklania go do wyprawy za dopiero co poznana, piekna Turczynka. Podczas podrozy do Istambulu glowny bohater przechodzi prawdziwa metamorfoze, trafiajac na przedwinych ludzi oraz w najrozniejsze miejsca (od barw dla Tirowcow na stacjach benzynowych po pchli targ w Budapeszcie) . Film ten jest pelen zabawnych zbiegow okolicznosci, nieprzewidywalnych wydarzen, swietnej gry aktorskiej i pieknych scen. W jednej z nich pojawia sie nawet sam Fatih Akin, ktory gra rumunskiego celnika na granicy z Bulgaria. Bardzo przyjemny film, fajnie zmontowany, swietne zdjecia. Bardzo polecam!

taki rzeczy stan

2009-01-26T12:13:00.001-08:00

jakas rozleniwiona strasznie jestem...w Madrycie zima wcale nie jest przyjemna, jest niewiele stopni w plusie, silny wiatr, a slonce wychyla sie zza chmurki tylko po to, zeby za chwile tam wrocic. juz okolo 18-tej robi sie ciemno, wiec jesli ktos spi do poludnia (patrzcie medullita), to oczywiscie niewiele z dnia mu pozostaje. wiem...w Polsce jest gorzej, ale czytaj dalej. w mieszkaniu rzecz jasna zimno, bo w swietnie rozwinietej, bogatej Hiszpanii tylko niekiedy wynajmiesz cos z ogrzewaniem. alternatywa dla siedzenia w zimnym mieszkanku jest kaloryfer elektryczny, bardzo nieekonomiczny i nieekologiczny. rezultat oczywiscie sredni. przywiozlam sobie z polski termofor, pije herbate zawsze z imbirem, no i 2/3 doby spedzam w lozku, jesli tylko moge. Przecietny Hiszpan wiekszosc czasu spedza poza domem (praca, bar, praca, bar, lozko), wiec niespecjalnie przeszkadza mu brak ogrzewania. W dodatku najczesciej zima z domu wychodzi w dwoch bluzach i szaliku, podczas gdy mi w zimowej kurtce zimnooo. D. zawsze powtarza, ze Hiszpanie to "rusos del sur", Rosjanie z Poludnia. Swietnie znosza upaly i niskie temperatury a haszyszu pala tyle, ile rusek pije wodki...i tak samo dobrze po tej uzywce funkcjonuja.
niech przyjdzie juz wiosna!!!
przez ta zime zaniedbalam moje surrealistyczne infromacje, a ostatnimi czasy same perelki na policyjni.pl. Czytalam o dwoch przestepcach, po ktorych policjanci przyszli do ich domow lub domow najblizszej rodziny. Jednego z nich ciocia zawinela w dywan i ustwila na balkonie, co niestety nic nie dalo, kryjowka szybko zostala odkryta. Drugi z kolei zamienil sie w stol, lecz i tak bystrzy policjanci go namierzyli i aresztowali.
nie wysililam sie tez, zeby skomentowac wybory prezydenckie w USA, jak i konflikt miedzy Palestyna a Izraelem. Jesli chodzi o Obame, to nie pokladam w nim wielkich nadziei, bo taki balagan jaki zastal po 8-latach pajacury Busha, trudno jest posprzatac. Ale pierwsze jego decyzje bardzo mnie ciesza i pozytwnie zaskakuja. Co prawda...nie oszukujmy sie, te decyzje po prostu byly niezbedne! Ale wazne jest to, ze Obama nie zasiada na laurach, tylko od samego poczatku stawia czola problemom, ktorych sie nagromadzilo duzooo. Na pewno bede sie bacznie przygladac tej charyzmatycznej postaci.
Konflikt na Bliskim Wschodzie to sprawa bardzo skomplikowana, a tak wielu ludzi wyraza swoje poglady w sposob tak radykalny. Tak dzieje sie np. w Hiszpanii...mlodzi ludzie wlasciwie bez wgryzienia sie w ten trwajacy od dawna konflikt wrzeszcza na Izraelitow mordercy. Mimo, ze nie jestem zbyt poprawna polityznie, mysle ze trzeba wazyc slowa, wiadomo ze rzez jaka miala miejsce w Strefie Gazy jest czyms strasznym...a i bezsilnosc zwyklego, szarego europejczyka ,tez mnie przytlacza, ale Hamas wcale nie jest bez winy, sam zaostrza ten konflikt.

chinczyk

2009-01-19T14:40:00.000-08:00

porwali nam chinczyka, z klasy, z kursu jezykowego. i to od niego sie dowiedzielismy, bo policja go odbila i przyszedl we wtorek do szkoly. a lekcja dotyczyla tworzenia informacji wlasnie tego rodzaju, tzn. porwania. bierzemy sie za pisanie a tu chinczyk sie odwraca i mowi, ze go porwala mafia chinska w Madrycie i ze 10 dni trzymali o chlebie i wodzie. Ze bili po glowie, plecach i bron do skroni przykladali, mowili ze zabija. Chcieli za niego 300 tys. euro, bo jego rodzice maja sklep z chinskimi ciuchami. Santiago - bo tak sie chinczyk przedstawia - wystapil chyba we wszystkich mozliwych wiadomosciach, a zaraz potem przyszedl na hiszpanski. ma sie dobrze, stwierdzil ze trzeba patrzec pozytywnie, moze bedzie famoso i ze chyba na wolontariat jakis pojdzie. napisal wiersz. ma 18 lat.

uciekasz z twojego kraju, po to zeby ci spac po nocach nie dawali na obczyznie rodacy, ktorzy przyjechali za toba zeby pasozytowac, zywic sie twoja marna kasa zarabiana przez 7 dni w tygodniu po 15 godzin dziennie...Nie tak sobie ludzi wyobrazaja ten zachodni raj pelen pracy i pieniedzy.

drzewo - film animowany

2008-11-12T10:23:00.000-08:00

"Drzewo", w rez. licealisty Michala Mroza.

Lvmen, Madryt

2008-11-11T16:45:00.000-08:00

Wlasnie wrocilam z koncertu Lvmena i jestem wsciekla! No, wsciekla to moze juz nie, uspokoilam sie w drodze powrotnej, ale podczas koncertu chcialam na tych durnych Hiszpanow krzyczec!!! Publicznosc zamiast sluchac i ogladac, gadala w najlepsze...a byla bardzo liczna, jakies 35 osob. Pomimo ze koncert byl bardzo glosny, slyszalam smiechy i szeptyi! Nawet ludzie stojacy w pierwszym rzedzie (i to prawdopodobnie organizatorzy koncertu) gadali w najlepsze!!! Zalamywalam rece. Nie wydaje mi sie, ze wydarzenie to moglo byc nudne, bo procz swietnej muzy byly ciekawe wizualizacje...a jednak Hiszpanie gadali. Co za nedza!!! Ile mozna gadac - pytam sie???!!!
Chlopaki z Lvmen w formie. Zagrali perfekcyjnie, sala dobrze naglosniona, wizualizacje swietnie polaczone z muza, dobrze zmontowane...tylko publicznosc nie ta ... statyczna, nieliczna i gadajaca, wiec zupelny brak nastroju. Marnie...
W drodze powrotnej koles w metrze zapodlal z swojej komorki jakies hiszpanskie jeczenie flamenco fuzion i mam na dzis dosyc!

Zadzwonił z fałszywą informacją o bombie i... przedstawił się

2008-11-10T14:07:00.000-08:00

Tak, tak...taka informacje podaje gazeta.pl
Koles mial ochote na zart, wiec zadzwonil na policje i zawiadomil o podlozeniu bomby w urzedzie miasta w Olesnicy (Dolny Slask). Nie zapomnial sie przedstawic. Najpierw namierzono budke tel., z ktorej podejrzany dzwonil. Niestety przestepca zdarzyl umknac ;) Policja zastala go w domu. Mial trzy promile alko we krwi :)
Na gazecie mozna tez dzis przeczytac o tym jak to nasz kochany Berlusconi nazwal nowego prezydenta USA Obame "opalonym", co wywolalo oburzenie ... nowej malzonki Sarkoziego, ktora to ma wloskie korzenie, ale obywatelstwo francuskie. Carla Bruni stwierdzila, ze jest dumna z tego ze jest juz Francuzka, a nie Wloszka...czego z kolei nie omieszkal skomentowac sam prezydent Wloch. Stwierdzil ze tez sie cieszy, ze C. Bruni nie jest juz Wloszka, obawia sie tylko ze ze wzgledu na zle prowadzenie sie moze jeszcze potrzebowac obywatelstwa wloskiego. Trzy slowa dodala tez sama pani Musollini ("Lepiej Berlusconi przez całe życie niż Bruni przez jeden wieczór").
Ach ci Wlosi to jednak sa...

I znow zaczela sie jesien...

2008-11-09T14:47:00.000-08:00

Do Madrytu tez kiedys musiala przyjsc.
Ogladamy przygdy James'a Bonda...sama siebie nie poznaje. Czego to sie nie robi w dlugie zimne wieczory...w dodatku polubilam 007. A pamietam ze jeszcze calkiem niedawno na sama mysl o Bondzie wylaczalam telewizor.

Bieguni i Nike

2008-11-09T14:12:00.000-08:00

Ola Tokarczuk dostala wreszcie literacka nagrode Nike za powiesc pt. Bieguni. Bardzo mnie to cieszy, poniewaz uwielbiam jej powiesci i opowiadania...wlasciwie jak juz ktoras z jej ksiazek wpadnie mi w rece, to trudno mnie przez jakies 200 stron od niej oderwac . Klimat jaki tworzy w swoich dzielach Tokarczuk mocno przypomina mi ksiazki Garcii-Marqueza...i za to bardzo ja lubie...ale Bieguni to nie jest powiesc, ktora jakos wyjatkowo mi sie podoba. Nawet powiedzialabym, ze brak mi w niej tego magicznego nastroju. Wiem, ze to ksiazka bardzo dojrzala. Wiem, ze ten panujacy w niej balagan jest celowy. Wiem tez, ze nie ma ucieczki...od zycia, samego siebie, poszukiwan, wreszcie smierci, ale chyba jestem juz na tyle swiadoma, ze wole oddawac sie lekturze fikcyjnych, klasycznych historii dobrze zarysowanych przez narratora i opowiadanych w jednym ciagu. Tokarczuk tym razem stworzyla przeciwienstwo tego, co w czytaniu ksiazek lubie.

„Ta książka stara się być lojalna wobec kakofonii i dysonansu naszego doświadczenia świata, wobec niemożliwości jego ujednolicenia, wobec jego chaosu, rozpadania się i ponownego tworzenia nowych konfiguracji.

Jestem w niej wierna peryferiom, obszarom niedopowiedzianym, zamazanym. Powtarzam w niej własne błędy i wydaje mi się to absolutnie konieczne”.
Olga Tokarczuk

Tricky w Madrycie

2008-11-09T13:22:00.000-08:00

Tydzien temu mialam okazje obejrzec koncert Trickiego w Madrycie w calkiem fajnie brzmiacej i wygladajacej sali (la riviera). Byl tez support, ale z doswiadczenia wiem, ze w Hiszpanii albo raczej w Madrycie na supporty chodzic nie warto. Przed Bjork na przyklad wpuszczono na scene na jakies 20 minut dwoch kolesi beznadziejnie spiewajacych i tanczacych flamenco. Szalu nie bylo. Z kolei przed wystepem awangardowej grupy OVO przyszlo mi znosic jakichs dennych metaluchow, ktorzy nie chcieli zejsc ze sceny...zreszta wiwatowalo im wielu amigos z zupelnie innego rollo (klimatu).
No ale wracajac do koncertu Trickiego, bylo to niemale przezycie...szczegolnie ze spotkalam znajomych, ktorzy poczestowali czekoladka.
Jako pierwsza na scene wychodzi dziewczyna - nie ta slynna mulatka, z ktora Tricky wspolpracowal od poczatku az do 1998 roku. Na szczescie glos nowej wokalistki jest tak samo aksamitny i wspanialy jak Mariany. Za chwile pojawia sie Tricky. Oboje stoja do nas plecami, Tricky konczy palic ;), odwracaja sie, ale reflektory wcale nie oswietlaja ich zbyt mocno, wiec nadal widac tylko sylwetki. Za to swietnie ich slychac. Dziewczyna wystepuje w dresiku adidasa i bialym podkoszulku, wyglada bardzo dobrze. Tricky ma na sobie bojowki i wielka bluze z kapturem, ktora zdejmuje po pierwszym kawalku. Teraz widac ich wyraznie. Zaczyna sie na dobre...graja kawalki z wielu plyt, jest cudownie...ale szczescie kilkuset osob zgromadzonych w rivierze nie trwa dlugo. Juz po 30 minutach Tricky sie zegna. Po 5 minutach darcia sie i klaskania udaje nam sie wywolac "gwiazde" na scene i trwamy w transie kolejne 30 minut. W czasie jednego z utworow Tricky zeskakuje ze sceny i idzie w tlum, muzycy graja jeszcze dobre 5 minut. Bramkarze nie wiedza co robic. Artysta wita sie z kilkudziesiecioma fanami, robi sobie zdjecia, w koncu siada przy barze mieszczacym sie w samym centrum sali i zamawia piwo. To juz koniec koncertu...techniczni zagluszaja nasze krzyki i oklaski, w sali znowu pobrzmiewa Iron Maiden, co powoduje ze chce jak najszybciej stamtad wyjsc.
Wszystko fajnie, ale dlaczego koncert trwal zaledwie godzinke?
Ponizej zamieszczam niezbyt profesjonalny filmik z tego koncertu

retirosiestatime

2008-10-24T11:19:00.000-07:00

"Zycie jest piekne, niestety trzeba umiec z niego korzystac"

2008-08-03T04:49:00.000-07:00

Jest wreszcie ksiazka o dwoch kultowych aktorach polskich: Janku Himilsbachu (najlepszym pisarzu wsrod kamieniarzy i najlepszym kamieniarzu wsrod pisarzy) oraz jego przyjacielu Zdzisku Maklakiewiczu, aktorze doskonale potrafiacym marnowac swoj talent. Ksiazka Macieja Luczaka zawiera zarowno najrozmaitsze anegdotki z zycia tego slynnego duetu, jak i opisy oraz analizy filmow, w ktorych aktorzy wystepowali. Poza tym autor zamieszcza mnostwo swietnych zdjec i z planu filmowego, i z zycia aktorow oraz opinii i historii wielu znajomych i przyjaciol. I tak jesli chodzi o anegdotki z zycia Himilsbacha i Maklaka, to w wiekszosci przypadkow zwiazane one byly z elementem basniowym - czyli alkoholem. Na planie Wniebowzietych zasada byla prosta: "Zdzisiek dwie setki, Janek nic - powiada Kndratiuk. Autor ksiazki postaral sie nawet o wykresy spozywania alkoholu przez slynny duet na planie filmowym: Wniebwzietych, Rejsu i Jak to sie robi. W zwiazku z tym, ze Maklak z trudem mogl przezwyciezyc treme przed kamera, zazwyczaj przyslugiwala mu setka lub dwie. Z kolei Himibsbach najlepiej gral na trzezwo, wiec podczas krecenia zdjec trzeba bylo go pilnowac a na noc przypinac pasami do lozka, w przeciwnym wypadku Janek znikal w jednej z miejskich melin i trudno go bylo odnalezc, co powodowalo przerwe w zdjeciach. Raz - pod koniec zdjec do Wniebwzietych - Himilsbach nie wytrzymal napiecia, upil sie, nie wiedzac ze zona wrzucila mu do zupy jakis srodek, ktory w polaczeniu z alkoholem dawal "nieprzyjemne" skutki. Janek stracil przytomnosc, zawieziono go do szpitala, gdzie podano mu zastrzyk w serce. Gdy sie ocknal, na sali trwal juz "bankiet" z okazji przyjecia tak wspanialego pacjenta. Himilsbach nie zastanawiajac sie dlugo wzial najblizej stojaca butelke, po czym znowu stracil przytomnosc. Na szczescie lekarz byl przytomny ;) Najlepszy kamieniarz wsrod pisarzy zawsze mawial, ze alkoholu nie pije sie dla smaku, ale dla dzialania, tyle ze w jego wypadku zazwyczaj jakikolwiek wysokoprocentowy trunek mial dzialanie wybuchowe, np. podczas jednej z popijawek w warszawskiej melinie Janek dyskutowal z kolegami o malarstwie. Noc skonczyla sie dla niego na kmisariacie a rano zapraszano go do wyjscia wolajac: "Jest tu Van Gogh?" Himilsbach na to, ze Van Gogh sie zastrzelil a milicjant: "A skad mial bron?" Janek odparl, ze naprawde nie wie. Stwierdzono ze z niego wariat i go wyrzucono (taka byla jego wersja, koledzy twierdzili cos innego).
Ksiazka Macieja Luczaka pt. "Wniebowzieci czyli jak to sie robi hydrozagadke" zawiera cale mase tego typu historyjek. Luczak omawia tez po krotce projekty, ktore zostaly wymyslone przez obu aktorow przy wspolpracy np. z Kondratiukiem, ale ktore niestety nie zostaly zrealizowane. Opisuje droge do kariery Kondratiuka, Piwowskiego. Wspomina tez o Ewulce i Reginie, czyli niezapomnianym duecie kobiecym z Wniebowzietych i Dziewczyn do wziecia. Tak wiec ksiazka ta jest ogromnym zrodlem informacji nie tylko dla fanow tego kultowego duetu aktorow, ale i dla fanow polskich komedii, takich jak Rejs, Hydrozagadka, Wniebwzieci, Dziewczyny do wziecia czy Jak to sie robi.

Manzanares el Real

2008-08-02T05:17:00.001-07:00

Manzanares el Real jest typowym pieknym malym miasteczkiem hiszpanskim, w ktorym znajduje sie renesansowy kosciolek (a na jego najwyzszym punkcie mieszkaja bociany) i duzy, caly pokryty cementem plac - punkt spotkan wszystkich mieszkancow. Miasteczko polozne jest w gorach (to tu znajduje sie La Pedriza), zaledwie 50 km od Madrytu, co powoduje ze w kazdy weekend zalewane jest przez madrileños. W dodatku latwo tu dojechac, ze stacji Plaza de Castilla co pol godziny jedzie autobus nr 724. Polecam, szczegolnie w srodku tygodnia, kiedy to zamiast mieszkancow Madrytu mozna w gorach spotkac kozy ;)

Mucha

2008-07-17T15:33:00.000-07:00

W koncu sie wybralam na wystawe prac Alfonsa Muchy, ktora mam prawie pod samym domem. Zachwycona jakos nie jestem, ale krytykowac artysty tez nie zamierzam. Nie ulega watpliwosci, ze byl wielki na miare swej epoki a i dzis jego dziela sa wysoce cenione na co wskazuje fakt, ze sa jednymi z czesciej reprodukwanych (dziel) na swiecie. Dzieki niemu mozemy dokladnie przyjrzec sie stylowi secesyjnemu w malarstwie i grafice. Dla mnie jednak wiele z jego prac jest na pograniczu dobrego smaku i kiczu,
choc czesto tez poza pastelowymi kolorami i slodkimi damami w jego pracach pojawia sie jakis mroczny element, co z kolei bardzo mi sie podoba, bo lubie dekadencki nastroj jaki panowal na przelomie XIX i XX wieku.
Ciekawym projektem wydaje mi sie tez 20 obrazow nazwanych Epopeja Slowianska...nie zeby sie we mnie nutka patriotyzmu odezwala, ale tak malo mowi sie podczas naszej edukacji na temat Mitologii Slowianskiej, ze taki zbior ogromnych obrazow ukazujacych panoramiczna historie Slowian wnosi wiele. Istnieje nawet plotno ukazujace Grunwaldem tuz po wielkiej bitwie. Przed rozpoczeciem pracy nad tym projektem Mucha odbyl podroz do Bulgarii, Rosji, Serbii oraz Polski. Efektem tej podrozy byla nie tylko Epopeja Slowianska, ale i wiele naprawde interesujacych zdjec, ktore rowniez mozna zobaczyc na wystawie w La Caixa.
Dziela Czeskiego artysty mozna ogladac w Madrycie w Obra Social de la Caixa do 31 sierpnia za darmo, wiec polecam.

Fiesta del orgullo gay

2008-07-06T09:47:00.000-07:00

Przez caly tydzien odbywaly sie na Chueca imprezy z okazji Dni Dzielnicy. Kazda dzielnica Madrytu ma tydzien na swietowanie. Zawsze wiec cos ciekawego sie dzieje. Ale Chueca jest wyjatkowa, Chueca jest bardzo gey friendly. To tu zjezdzaja homoseksualisci z calej Europy, zeby sie dobrze poczuc i zabawic. Tu miesci sie cala masa barow, gdzie spiewaja drag queen, spotykaja sie lesbijki i geje, slucha sie Alaski i innych gwiazd muzyki lat 80-tych. To na Chueca co chwila mijam transwestytow i chodze do ulubionej pizzerii.
Dlatego Dni Chueca konczyla ogromna parada rownosci. Parada, na ktora przyszlo ponad milion ludzi. Parada przypominajaca nieco niemiecka love parade. Tak to wygladalo.

a to tez ladne...

2008-06-23T12:56:00.001-07:00

Grenada - arabskie miasto?

soy yo ... yo soy

2008-06-23T12:46:00.001-07:00

"Prosta historia"

2008-06-23T11:38:00.000-07:00

Portal internetowy "Deserek" (oczywiscie polecam: deser) donosi o kolejnej - godnej uwagi - historii. Otoz pewien Australijczyk wybral sie do kolegi na swoim zmotoryzowanym wozku inwalidzkim. Prawdopodobnie przed wyjazdem "przyjal" kilka glebszych i zasnal w trakcie jazdy na autostradzie. Wlasciwie sennosc ogarnela go na jednym ze zjazdow z drogi szybkiego ruchu. Na szczescie wszystko dobrze sie skonczylo. Kierowcy ostroznie omijali spiocha. Po jakims czasie przyjachala policja, zeby go "ratowac" z tarapatow. Najbardziej chyba zdziwila ich ilosc alkoholu we krwi inawlidy, bo przewyzszala szesciokrotnie dozwlona norme.
Tym, ktorym ta historia sie spodobala, polecam wyjatkowy film Davida Lynch'a pod tytulem "The Straight Story/Prosta historia"

Granada, Fiesta de las cruces

2008-06-13T12:21:00.000-07:00

Fiesta de las cruces (Swieto Krzyzy) odbywa sie w wielu miastach na poludniu Hiszpanii na poczatku maja. Punkt kulminacyjny nastepuje 3 maja. Prawdopodbnie swieto zwiazane jest z legenda o Konstantynie I Wielkim i odnalezieniu przez Swieta Helene krzyza na ktorym umarl Chrystus, ale poczatkow fiesty mozna doszukiwac sie rowniez w licznych swietach starozytynch Rzymian.
Mieszkancy poludniwej Hiszpanii przygotowuja sie do owego swieta przez kilka tygodni. Kazda dzielnica tworzy swoj wlasny krzyz, zazwyczaj z kwiatow oraz ozdabia przestrzen wokol krzyza. Poza tym wszyscy przebieraja sie w stroje ludowe: od najmlodszych po najstarszych.

Bares cutres

2008-05-09T16:04:00.000-07:00

Oto co najbardziej lubie w hiszpanskich barach

Typowe hiszpanskie bary znalezc mozna na kazdej, nawet najmniejszej ulicy zarowno w miescie, jak i na wsi lub w pueblo. Zazwyczaj zdobia je kiczowate pamiatki, swiete obrazki czy tez figurki Matki Bozej lub krzyze, no i telewizor z ktorego wyplywa futbol lub corrida, ewentualnie teleturniej w stylu Kolo fortuny. Zazwyczaj nad barem wisza zjelczale baranie "giry" i inne przysmaki. Barman najczesciej ma okolo 50-tki, wasa i gruby brzuch ukryty w bialej koszuli. Klientow w takim barze cala masa. Najczesciej mozna w nim spotkac typowego hiszpanskiego dziadka, ktory od rana spija piwko albo winko, czasem martini.
Wszystkie cechy typowego hiszpanskiego baru mozna okreslic za pomoca jednego slowka: "cutre" - kiczowaty, niemodny, wiejski.

zab

2008-04-28T09:58:00.000-07:00

Ktos mi wyrwal kawalek mnie...
Coraz mniej mnie...
Aaaaaa...
Eee...

Prosto do nieba

2008-04-24T14:40:00.000-07:00

W Brazylii trwaja poszukiwania latajacego ksiedza, ktory wybral sie w podroz po niebie uzywajac jako srodka transportu 1000 balonikow napelnionych helem. Jednak po kilku godzinach lotu, kochajacy przygody ksiadz zniknal w przestworzach. Utracono z nim kontakt. Coz, pewnie jest juz w niebie! Moze to wlasnie jest sposob na znalezienie sie u boku pana naszego, jedynego? Tak wiec moi mili mamy juz plan, teraz czas na realizacje. Powiem tylko: "alleluja i do" ... gory!

CONTROL

2008-04-17T13:30:00.000-07:00

Bardzo dlugo zabieram sie do opisania filmow, ktore naprawde bardzo mi sie podobaja...mysle ze juz czas, zeby napisac kilka slow o "Control" w rezyserii Holendra Antona Corbijna (znany z pracy nad videoclipami do utworow: Depeche Mode, Nirvany, Johnego Casha, Glena Danziga, Toma Waitsa i wielu innych)
To film poswiecony historii zycia i smierci legendarnego Iana Curtisa, lidera Joy Division, grupy postpunkowej pochodzacej z Manchesteru, ktora w historii muzyki alternatywnej odegrala ogromna role i do dzis pozostaje inspiracja dla wielu muzykow.
Film jest zupelnie "swiezy", nakrecony w 2007 roku, na podstawie ksiazki zony wokalisty Deborah Curtis.

Choc slysze wiele krytycznych glosow, przyznaje ze mi sie film bardzo podobal.
Niekotrzy sie czepiaja, ze malo - przytlaczajacego Curtisa - Manchesteru, ale ja uwazam, ze szarosc i brzydota oraz nastroj panujacy w tym postindustrialnym miescie mocno odczuwalny jest przez zastosowanie kontrastu, bo film jest czarno-bialy.
Zarzuca sie tez tworcy filmu, ze przyczyny smierci Iana doszukuje sie przede wszystkim w problemach malzenskich (wniesienie pozwu o rozwod przez zone). To glupie! Jesli ktos tak twierdzi, to znaczy ze chyba nie ogladal tego filmu dokladnie. Mimo tego, iz scenariusz opieral sie na ksiazce zony Curtisa, to film jest bardzo obiektywny a na przyczne jego smierci - jak wskazuje Corbijn - sklada sie o wiele wiecej czynnikow: poczawszy od wrazliwej i trudnej osobowosci Iana, poprzez nieuleczalna chorobe (epilepsje), o ktorej nagle dowiaduje sie Curtis i coraz wieksza popularnosc zespolu, az po problemy malzenskie, zwiazane z niezgodnoscia charakterow Iana i Deborah, a takze i zdrada Curtisa. Wszystkie te skladniki powoduja gleboka depresje u wokalisy postpunkowej grupy. Nie dosc, ze staje pomiedzy dwiema kobietami, to jeszcze ataki epilepsji nasilaja sie wraz ze wzrostem popularnosci zespolu. Curtis boi sie wyjsc z domu, nie jest w stanie kontrolowac swojej choroby. Dochodzi do tego, ze ataki podaczki dopadaja go podczas koncertow. Zespol przygotowuje sie do waznej trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych. Wokalista Joy Division nie moze zawiesc menedzera zespolu i kolegow. Jednoczesnie wie, ze czeka go podjecie waznych decyzji, o ktorych bedzie musial poinformowac wszystkie bliskie mu osoby: Annik, Debbie i kolegow z zespolu. To go przerasta. W momencie, kiedy probuje podniesc sie z depresji, zona wnosi pozew o rozwod. Dzien przed wyjazdem do Stanow, Ian idzie sie pozegnac z coreczka i porozmawiac jeszcze raz z Debbie. Jest 18 maja 1980 rok. Curtis po klotni z zona zostaje sam w ich domu malzenskim. Nastepnego dnia Debrah Curtis znajdzie go martwego.

Film jest zrobiony z wielkim pietyzmem: aktorzy - swietnie dobrani, sa bardzo podobni do czlonkow Joy Division i rewelacyjnie ich nasladuja. To jak Sam Riley (Ian Curtis) wykonuje ruch sceniczny lidera Joy Division mowi samo za siebie. Przy tym reszta aktorow rowniez znakomicie odtwarza ruch sceniczny lacznie z gra na instrumentach.
W porownaniu z filmem "24 hour party people", w ktorym dobry fragment poswiecony jest wlasnie Joy Division, Control zrobiony jest perfekcyjnie.
Film ten mozna polecic kazdemu, nie tylko fanom Joy Division.

Jakis czas temu znalazlam bardzo dobry artykul o Ianie Curtisie. Oto on: "Milosc nas rozdzieli"
Polecam tez plyte nagrana w holdzie Joy Division przez polskich artystow muzycznych, pt. Warszawa.

Rosjanin z nozem w plecach

2008-04-17T12:01:00.001-07:00

Przepadam za groteskowymi wiadomosciami ze swiata tak bardzo, ze postanowilam je zamieszczac na moim blogu. Nie ma to jak prawdziwa historia w stylu: sprzedaz nerki szanownej malzonki za traktor. To jest dopiero esencja zycia! Dal takich perelek warto pisac!

Dzis wiec zamieszczam pierwsza historie o prawdziwym, silnym Rosjaninie, ktory chodzil ponad dobe z nozem w plecach.
Rosyjski elektryk z Wologdy po pracy postanowil napic sie wodki. Nieusatysfakcojonowany kilkoma glebszymi, odwiedzil kolege stroza i razem kontynuowali popijawe. Jednak po zakonczeniu libacji elektrykowi jeszcze bylo malo i nie chcial isc do domu. Kolega chcac sie go pozbyc, dzgnal go nozem w plecy ;)
Nastepnego dnia dzielny Rosjanin obudzil sie ze strasznym bolem ... glowy i poszedl do roboty. Odeslano go do domu, bo nie wygladal zbyt swiezo. Droga do domu byla ciezsza niz zwykle: elektryk zdrzemnal sie w autobusie i okrazyl miasto kilka razy. Gdy znalazl sie na miejscu, przekasil co nieco i styrany trudami dnia poszedl spac. Dopiero malzonka po powrocie z pracy zauwazyla, ze spiacemu mezowi wystaje noz z plecow. Zabrala go do szpitala, gdzie wyciagnieto mu 15 centymetrowy narzedzie, ktore jednak nie wyrzadzilo krzywdy elektrykowi.
Oczywiscie mezczyzna nie gniewa sie na kolege, uwaza ze takie rzeczy podczas popijawy sie zdarzaja ;)

Informacja ta pochodzi ze strony www.gazeta.pl

Paula Rego

2008-04-09T15:31:00.001-07:00

Paula Rego (ur. 1935) portugalska ilustratorka i artystka pochodzaca z zamoznej rodziny. Dawniej zyla miedzy Lizbona a Londynem. Obecnie mieszka w Anglii. Edukajce rozpoczela w katolickiej szkole w Portugalii a zakonczyla na Slade school of art w Londynie. Uniwesytet w Oxfordzie przyznal jej honoris causa.
Paula Rego zwrocila moja uwage podczas jednej z wizyt w muzeum sztuki nowoczesnej Reina Sofia. Jej mroczne, groteskowe, surrealistyczne obrazy przedstawiaja kobiete jako te silniejsza, wieksza, pewniejsza siebie strone w zwiazku, podczas gdy mezczyzna, slaby i blady siedzi "w kacie" ubrany w stroj kobiecy. Dominacja kobiety bardzo przypomina ilustracje B. Schulza. Dziela artystki ukazuja tez ciemna strone dzieciecej psychiki, wielokrotnie przekresla ona wyobrazenie dziecinstwa jako niewinnosci, czesto poprzez przetwarzanie bajek i basni. Artystka tworzy tez ilustracje satyryczne: czesto zwierzeta przedstawiane sa w ludzkich rolach.
Paula Rego przyznaje sie do inspiracji filmami Luisa Buñuela, wczesnymi kreskowkami Disneya, czy obrazami Goyi. Czesto porownuje sie ja z Balthusem, F. Baconem, L. Fruedem (wnukiem Zygmunta Frueda), czy wspomnianym wyzej Schulzem. Ogromny wplyw mialy na nia rowniez bajki Beatrix Potter.

sms-em cytat z pisma swietego ;)

2008-04-07T08:38:00.000-07:00

Nasz kochany pralat Jankowski swietnie odnajduje sie w kapitalistycznym swiecie! Dzis Rzeczpospolita dowiedziala sie, ze juz latem ruszy kolejny bussiness ksiedza Henryka: nowa siec komorkowa. Dzieki temu cudownemu przedsiewzieciu juz niebawem bedziemy mogli przesylac sobie nie tylko cytaty z pisma swietego, ale i obrazki z wizerunkiem ks. Jankowskiego i innych "swietych". I na tapecie telefonu komorkowego swietej sieci kazdy z nas umiesci sobie pralata przy swoim mercedesie bez problemu. Mam nadzieje, ze i jakies mp3 szanowny ksiadz Jankowski nam udostepni ;) Marzy mi sie dzwonek ulubionej piesni naszego papieza "Barki".
A swoja droga ja jeszcze nie zdazylam wina pralatowego skosztowac a tu juz nowy interes ks Jankowski szykuje!

Rowerem...przez Hiszpanie

2008-03-24T15:05:00.000-07:00

Mozna rowerem przez Espane...oto link do swietnej strony inspirujacej do wycieczek rowerowych po najrozmaitszych zakatkach swiata.
... ROWEREM ...

Banksy

2008-03-24T14:01:00.001-07:00

Banksy to angielski, anonimowy artysta*, zajmujacy sie od lat dziewiecdziesiatych graffiti. Jego prace wyrozniaja sie wsrod wielu graficiarzy, bo zazwyczaj nawiazuja do polityki, parodiuja znane dziela sztuki, jak i postacie, poruszaja tematy tabu, ukazuja problemy ekologii, prowokuja. Obok sztuki jaka prezentuje Banksy nie mozna przejsc obojetnie, jego graffiti daje do myslenia. Artysta nie tylko zajmuje sie malowaniem scian, ale i wkracza do muzeow, nakleja swoja wersje znanego arcydziela, na ktorej zamieszcza nowy element, np. puszke sprayu w rekach Jerzego Waszyngtona (obraz wisial przez osiem dni w nowojorskim muzeum ;)). Bardzo sprawnie Banksy przeprowadza tez inne akcje: np. wymiany wkladki i CD albumu Paris Hilton. Udalo mu sie podmienic 500 egzemlarzy w sklepach muzycznych w Londynie i sparodiowac "artystke".

link do artykulu o Banksym w DF

chiki-chiki

2008-03-15T15:49:00.000-07:00

Hiszpanie wybrali swojego reprezentanta na kolejna Eurowizje. Komik i aktor postanowil osmieszyc kiepski festiwal piosenki europejskiej i stworzyl utwor pt. "chiki-chiki". Alez kicz! Rodolfo Chikilicuatre nabija sie z bardzo modnego ostatnio przeokropnego stylu muzycznego reggeton, Mariana Rajoya (lider PP), Chaveza, Jacksona i wielu innych gwiazd. Piosenka jest hiperhiszpanska, surrealistyczna, komik wyspiewuje angielskie slowa i nazwiska, wymawiajac je w charakterystyczny dla Hiszpanow sposob. Pojawia sie tez slynne ostatnimi miesiacami w tym goracym kraju zdanie wypwiedziane przez krola Jauna Carlosa II do Chaveza: "Por qué no te callas" (czyt. Zamknij sie! = Dlaczego nie zamilkniesz ;)).
Goraco polecam!

Rzezby Mitoraja w Madrycie

2008-03-11T08:55:00.000-07:00

Przed kikunastoma dniami w roznych miejscach Madrytu pojawily sie rzezby Polskiego artysty Igora Mitoraja. Oto kilka z nich. Zdjecia zostaly zrobione przed wejsciem do muzeum Prado.

Wybory parlamentarne w Hiszpanii

2008-03-11T07:12:00.000-07:00

W ostatnia niedziele odbyly sie wybory parlamentarne w Hiszpanii. Jak od lat "zacieta walka" toczyla sie miedzy konserwatywnym PP (Partido Popular - Partia Ludowa) a socjalistyczna partia premiera Zapatero (PSOE -Partido Socialista Obrero Espanol). Szczesliwie dla imigrantow, gospodarki, antyklerykalow, homoseksualistow, kultury hiszpanskiej i wielu innych kwestii, ponownie wygral Zapatero, ktory przez ostatnie 4 lata tworzyl skuteczny rzad mniejszosciowy, spelniajac wiekszosc obietnic przedwyborczych. Co prawda niewielka byla przewaga PSOE, bo zaledwie 4,5%, ale dzieki tym kilku procentom wielu ludzi moglo odetchnac z ulga. Dziwi mnie jednak - i co wiecej niepokoi - fakt, ze absurdalne i zenujace pomysly kandydata PP (Rajoya) zostaly poparte tak wieloma glosami. Wyglada na to, ze nadal istnieja dwie Hiszpanie. Jest to zreszta bardzo widoczne na co dzien. Wystarczy ze wyjde z mojego barrio Lavapies (dzielnica to robotnicza, artystyczna, wielokulturowa), przemkne sie kilkoma waskimi uliczkami przez Las Huertas i ... nagle znajduje sie w wielkomiejskim, nowoczesnym, pieknym Madrycie. Okna bankow na mojej dzielnicy "zdobia" plakaty anarchistow, z kolei w wielkim, bogatym Madrycie na scianach bankow wisza plakaty mlodziezy faszystowskiej (juventudes espanolas). Wielu moich klientow deklaruje sie jako zacieci komunisci, anarchisci (lub co najmniej jako sympatyzujacy z lewica). Z kolei tych po drugiej stronie barykady okreslaja jako "fachas" i "pijos" (faszysci i bogacze).

W Madrycie i wielu innych miastach Hiszpanii, ponad 30 lat po smierci Franco, wisza symbole faszystowskie.
Zapatero zmienil prawo dotyczace pamieci historycznej. Do tej pory nie ruszano tego tak drazliwego dla podzielonej ciagle Hiszpanii tematu. Teraz na lekcjach historii bedzie sie mowic znacznie wiecej o wojnie domowej, dyktaturze Franco. Symbolika franksistowska zniknie z budynkow rzadowych i innych.

Zobaczymy czy PSOE upora sie z wieloma istotnymi problemami Hiszpanii takimi jak: drogie mieszkania i hipoteki wiazace Hiszpana do konca zycia, polaryzacja spoleczenstwa, nacjonalizmy poszczegolnych regionow kraju (przede wszystkim ETA i Katalunia) oraz ogromny naplyw imigrantow.

(tlum. Nie bedziesz mial mieszkania w twoim pierdolonym zyciu)

Venceremos!

2008-03-04T14:59:00.000-08:00

29 lutego na placu Tirso de Molina, gdzie miesci sie siedziba syndykatow CNT, partia faszystowska zorganizowala legalna manifestacje. Istna prowokacja, bo dzielnica Lavapies jest dzielnica imigrancka i antyfaszystowska. Poza tym, niebawem wybory parlamentarne w Hiszpanii. Doszlo do starc z policja, ktora "dzielnie" bronila nazioli przed antyfaszystami. Tak to wygladalo.

oj...

2008-01-13T06:00:00.000-08:00

Oj, medullita sie ostatnio opuscila w blogu pisania...wszystko do ponadrabiania ;)
Grudzien goracy miesiac, bo i klientow masa i czlowiekowi potrzebna kasa, wiec sie pracuje, studiuje, prezenty kupuje - i do Polski przylatuje. Wszystko szybko i szybko - wizyta w kraju krotka, bo drogo i szaro w ojczyznie ... wiec perspektywa taka: ewakuacja do krainy wiecznej fiesty i slonca - cudownego goraca. Poza tym czas moj "nasza klasa" zajmuje...patrze kto gdzie mieszka, jacy wszyscy piekni, kto kogo kocha, kto gdzie podrozuje. Ogladam piekne slubne zdjecia, imprezki i rodzinne przyjecia. No i codziennie liczbe znajomych mych i cudzych sprawdzam: dodaje, odejmuje, zazdroszcze i pogardzam. W swieta w sidla sims 2 wpadlam: budowalam, upiekszalam, na flitr i prace bohaterow mych skazywalam, mezow dwoch pochowalam, dzieci trojke do sierocinca oddalam...uff, czego to ja w tej niezwykle zyciowej grze nie narozrabialam. Teraz znowu Madryt i dredow krecenie, Retirka czar, czytanie zaleglych "polityk", filmow ogladanie, muzyki sluchanie, po barach szlajanie, no i hiszpanskiego wnikliwe studiowanie.

Karol w naszych sercach ;)

2007-11-26T05:12:00.000-08:00

Oj, nasz narod tak kocha Karola, ze nawet na przedmiotach codziennego uzytku pragnie go ogladac. I slusznie. Silny kontakt pokolenia J P II z ikona popkultury jest naprawde istotny dla przyszlosci narodu...zeby nie powiedziec swiata. Ponizej prezentuje znalezione fotki gadzetow z wizerunkiem naszego rodaka.

Boicot a la presencia de Guillermo Habacuc Vargas en la Bienal Centroamericana Honduras 2008 Petition

2007-11-19T06:25:00.000-08:00

"Artysta" Guillermo Vargas Habacuc, na wystawie w Nikaragui pokazał nietypową "sztukę" - złapał bezpańskiego psa, przywiązał go i czekał aż umrze pozbawiony wody i jedzenia. Według niego to była sztuka.
Został zaproszony na prestizowe Central American Biennial of Honduras w 2008 roku. Poniżej znajduje się link do petycji, która ma na celu wykluczenie go z tej imprezy.
Każdy podpis jest ważny!!

Boicot a la presencia de Guillermo Habacuc Vargas en la Bienal Centroamericana Honduras 2008 Petition

"fachas"

2007-11-17T13:42:00.000-08:00

Kiedy przyjechalam do Madrytu, co i rusz spotykalam sie ze slowem "facha". Kazdy napotkany Hiszpan uzywal go z wielka swoboda, mowiac o polityce, o osobach publicznych, o subkulturach. Facha - to skrot od fascista, czyli faszysta. Hmmm, myslam sobie, ze bardzo radykalni i wybuchowi sa ci Hiszpanie, no bo tak od razu wyzywac od faszystow...Po dwoch latach mieszkania w tym miescie zdalam sobie sprawe, ze faktycznie jest tu wielu fachas - i w policji, i w rzadzie, i na ulicach. Zreszta nawet kilka dni temu Chavezowi zdarzylo sie wyzwac bylego premiera Hiszpanii Aznara od facha, no co krol Juan Carlos kazal mu sie zamknac (mila to byla pogawedka).
Dzis w Madrycie odbyly sie trzy manifestacje faszystowskie i jedna antyfaszystowska. Ta ostatnia zwiazana byla ze smiercia 16-letniego antyfaszysty, ktory zostal zamordowany tydzien temu przez skinheadow w metrze w Madrycie. Mlody chlopak protestowal tego dnia przeciwko rasistowskiej demonstracji neonazistow.

flamenco

2007-10-23T07:28:00.000-07:00

Pewnego dnia medullita umowila sie ze znajomymi, potem ci znajomi umowili sie z innymi znajomymi. Ostecznie wszyscy razem postanowili pojsc na piwo. Ktos z towarzystwa znal jakis nielegalny bar na ulicy rownoleglej do ulicy medullity. Okazalo sie, ze zeby wejsc do tajemniczego lokalu trzeba przyjsc z kims znajomym i zadzwonic do drzwi. Zadzwonili wiec. Drzwi zostaly otwarte. Weszli. Chwilke pozniej dowiedzieli sie, ze bar jest siedziba stowarzyszenia na rzecz marihuany ;) Oczywiscie w zwiazku z powyzszym w srodku mozna spokojnie palic, co wiecej...bez palenia mozna sie upalic, bo w powietrzu unosi sie THC. Mozna napic sie piwa lub herbaty (duzy wybor). Zdarza sie tez, ze ktos poczestuje tiramisu lub czyms rownie smacznym. Poza tym czlonkowie stowarzyszenia oferuja rozne zajecia gratis. Jeden z nich jest tancerzem flamenco.
I tu wlasnie zaczyna sie przygoda medullity pt. flamenco. Lekcje trwaja godzinke, ale zawsze sie mozna czegos nauczyc, wiec chodzi. Oto zdjecie opisanego powyzej miejsca.

Takich intersujacych barow na dzielnicy Lavapies jest wiecej. Jednym z nich jest herbaciarnia, w ktorej napic sie mozna nie tylko herbaty, ale i piwa, i mojito (czyli koktajlu alkoholowego na bazie rumu). Miejsce to jest przyjemne ze wzgledu na przestrzen w jakiej sie znajduje. To jakby mieszkanko dwupoziomowe a sam barek miesci sie w kuchni - w samym centrum pomieszczenia.

Yes, Yes, Yes...

2007-10-22T13:29:00.000-07:00

Moze to nie rewelacyjna wiadomosc, ale w tej sytuacji bardzo mnie cieszy - jak i wiekszosc Polakow (mam nadzieje). Chodzi o wybory i wyniki wyborow. Nareszcie konczy sie najgorszy koszmar - rzady PiS. Ach, odetchnac mozna z wielka ulga. PO nie jest partia, ktora mi odpowiada i ktora spelni moje oczekiwania (w ogole takiej partii nie ma), ale przynajmniej wstydzic sie az tak nie bede a o kraju z ktorego pochodze nie bedzie glosno za granica tylko i wylacznie za skrajnie glupie pomysly i poglady.
Panujaca do tej pory sytuacja w Polsce spowodowala, ze i ja poszlam glosowac (razem z trzyosobowa ekipa). Wyprawa na wybory okazala sie wielka wycieczka po Madrycie, bo ambasada Polski miesci sie na obrzezach miasta, co zreszta wydaje mi sie nieco dziwne. Dobrze, ze nie odlozylismy tego "obowiazku" na ostatnia chwilke, bo na pewno bysmy nie zdazyli. Dojscie z metra okazalo sie bardzo skomplikowane. Najpierw krazylismy po nowym osiedlu: wysokie estetyczne bloki otoczone zielenia. Po jakichs 15 minutach znalezlismy sie na dzielnicy domkow jednorodzinnych (czytaj: eksluzywnych willi). To bardzo rzadki widok w Madrycie: niskie budynki, dosc waska ulica, wzdluz ktorej rosna drzewa. No i ta cisza. Czulismy sie jak na wsi w Polsce. Po 20 minutach szybkiego marszu, doszlismy wreszcie do celu: ambasady - bardzo ladnej. Niemaly ruch i na zewnatrz, i w srodku. Dowiedzialam sie, ze Polakow w Madrycie i okolicach jest ladne 25 tysiecy. Do godziny 18-tej glosowalo okolo 1 tysiaca. To nie za duzo, ale zwazajac na to jak slabo zorientowani w polityce sa niektorzy moi polscy znajomi, to moze i lepiej, ze frekwencja byla tak niska.
Wykonczona, ale zadowolona wrocilam do domu w centrum miasta. Otworzylam strone gazeta.pl i juz wiedzialam , ze jest dobrze. Teraz mam tylko nadzieje, ze PO nie zmarnuje otrzymanej szansy, pieniedzy podatnika i 4 kolejnych lat. No i ze dojdzie do koalicji nie tylko z PSL-em, ale rowniez z LiD-em. Tymczasem zegnaj Wielki Bracie, Wielki Giertychu, Wielki Lepperze i Wielki Gosiu....no wlasnie, co bedzie z wybawicielem Wloszczowej;)?

Czarny labedz

2007-10-05T03:41:00.000-07:00

Czarny labedzie jest tak piekny, ze musialam go tutaj zamiescic. Zobaczyc go mozna na zywo w parku Retiro w Madrycie.

"Optymizm to opium dla ludu! Zdrowy duch zalatuje glupota! Niche zyje Trocki!"

2007-09-19T11:24:00.000-07:00

Nie wiem dlaczego, ale o ksiazkach pisze mi sie zdecydowanie trudniej niz o filmach. A przeciez tyle sie studiowalo, tyle sie przeczytalo, tyle sie analizowalo i pisalo o ksiazkach ... Od czasu zalozenia bloga przeczytalam wiele naprawde dobrych ksiazek i nic! To moze chociaz krotko o powiesci, ktorej nie moge po prostu odlozyc na polke.
"Zart" to pierwsza powiesc Milana Kundery, znakomicie napisana, nowatorska. Po pierwsze: zastosowanie przez pisarza narracji pierwszoosobowej to znakomity zabieg, zblizajacy czytelnika do bohatera. Konstrukacja powiesci jest dosyc nietypowa: kazdy rozdzial to opowiesc innego bohatera, zetkniecie sie z jego punktem widzenia. W pewnym momencie historie zycia protagonistow poszczegolnych rozdzialow zaczynaja sie ze soba laczyc, przeplatac, dzieki czemu czytelnik poznaje punkt widzenia danego watku kazdego z bohaterow. Widzimy w jak rozny sposob protagonisci interpretuja te same wydarzenia.
Zart Kundery to opowiesc o Czechoslowacji w czasie komunizmu, o trudnosciach i ograniczeniach a takze mozliwosciach, jakie niosl za soba ten system totalitarny, o kruchosci losu ludzkiego, o milosci, relacjach miedzyludzkich, poszukiwaniu siebie, wreszcie o tradycji i muzyce ludowej.

Niestety wystukac juz wiecej dzis nie moge. Niemoc mnie ogarnela...hehe...Liste ksiazek, o ktorych nie napisalam a sa naprawde warte przeczytania zamieszczam tutaj, moze ktos skorzysta a i ja o nich tak szybko nie zapomne: Slawomir Shuty, Zwal; Dorota Maslowska, Paw Krolowej; Kurt Vonnegut, Pianola; W. Beres, K. Burnetko, Kapuscinski: Nie ogarniam swiata; Jack Kerouac, Wloczedzy Dharmy, Penny Rimbaud, Zbuntowane zycie...

MASSIVE ATTACK, MADRYT

2007-09-18T05:50:00.000-07:00

Ech, wakacje sie skonczyly. Do spalonej sloncem Hiszpanii dotarlismy dokladnie w dwa dni autostopem. Wszystko dzieki milym polskim kierowcom TIRow i mniejszych aut przewozowych. Wlasciwie przesiadalismy sie zaledwie trzy razy na tej dlugiej trasie. "Autostop not dead! ;)"

Przedluzeniem wakacji byl dla nas koncert Massive Attack. W koncu zjawil sie w Madrycie ktos godny posluchania (no, przepraszam, bylam przeciez na Bjork i Asian Dub Fundation). Tyle ze juz sama nazwa festiwalu, na ktorym zespol z Bristolu mial zagrac, wydawala nam sie podejrzana. "Weekend dance" - hmmm, no wazne, ze bedzie Massive. Nasze podejrzenia byly - jak sie okazalo 14 wrzesnia - nie bezpodstawne. Generalnie rzecz ujmujac: Manieczki. Tandetni dj-e techno, publicznosc na ekstazce i my. Przed koncertem Massive attack zagral ktos godny uwagi, co zreszta spowodowalo niezadowolenie publicznosci, choc jeszcze bit byl, wiec sie dalej wyginali: brzuszek, cycek, raczka, glowka, brzuszek, nozka, druga nozka i na krzeselko...
Sam Massive Attack juz nei zadowolil tak wymagajacej publiki. W trakcie koncertu oklaski byly marne, utwory swietnie zagluszane rozmowami naenergetyzowanych Hiszpanow. Zespol tak dlugo przez nas oczekiwany zagral gdzinke i moze dziesiec minut, po czym zniknal. Na scene wlazl jakis cudowny dj, ktorego nadejscie spowodowalo szal wsrod widzow. I znow: na krzeselka, nozka, raczka, dupcia ...
Koncert byl dobry. Swietne naglosnienie. Duzo psychodelii - wiekszosc utworow pochodzila z plyty Mezzanine. Na scenie pojawil sie Horace Andy ze swym swietnym wokalem. Z massive przyjechala tez wokalistka Cocteau Twins i ciemnoskora piosenkarka Shara Nelson. Na scenie rozstawione byly elektroniczne tablice wyswietlajace rozne informacje, m. in. ilu zolnierzy oraz ile dzieci zginelo w Iraku.
U mnie zespol po raz kolejny "spiewajaco" zdal egzamin, u Hiszpanow chyba nie...

Na wakacjach

2007-08-18T15:16:00.000-07:00

Medullita spakowala manatki i wyruszyla na kolejne wakacje, czwarte w tym roku. Musialo byc po kosztach, czyli: po pierwsze - autostopem (na trasie Madryt - Polska), po drugie: na darmowym campingu i po trzecie: nie ma to jak dom rodzinny.
Jak na razie jestem zadowolona, choc bywalo ciezko...a bo to Hiszpan bogaty i samolotami podrozuje, wiec na autostopowicza patrzy jakby byl zielony, zdarzy mu sie tez krzyknac cos zadziwiajacego.
A to znowu romantyczne noce w namiocie niekiedy zamienialy sie - przy pomocy burzy - w pieklo. Wrazenie porownywalne do bombardowania. Ufff ... Nie polecam.
No ale to na tyle, jesli chodzi o narzekanie.
A teraz o tym, co mile. Autostop jednak nie umarl, prawie cala Hiszpanie przejechalismy z sympatyczna rodzina Rumunow, ktorzy postanowili odwiedzic swoj kraj. W Hiszpanii mieszkaja juz dobre kilkanascie lat. Rozstalismy sie z nimi na pelnej wstretnych, niewychowanych turystow stacji benzynowej tuz przy costa brava, gdzie dane nam bylo spotkac dziwacznego Ukrainca (?), ktory dowiozl nas do celu. Do L'Escali. No ... podwiozlo nas tez dwoch Hiszpanow - jeden taksowkarz za friko przewizol nas z okropnie goracego miejsca (na wylocie z Madrytu) do malej stacji benzynowej. Stamtad bardzo gadatliwy mieszkaniec Kastylii podrzucil nas jakies 100 km.
Odpoczynek w L'Escali byl mi potrzebny. Zreszta komu niepotrzebny odpoczynek...Oj, jakie to przyjemne: plaza, slonce, cieplutkie morze srodziemne, piekne zabytki, ach ... Niestety szybko nadszedl dzien wyjazdu stopem(!) do Polski, jednak poszlo lepiej niz sie spodziewalam. Niby zaczelo sie fatalnie, wylotowka z L'Escali, ogromny ruch na drodze, okropny upal i my - ja i D. - stoimy dwie godziny. Ach, do czego to ludzkosc w tym momencie nie byla przyrownywana...az w koncu sie zabralismy, zlitowali sie Katalunczycy...nawet do glowy im przyszlo, ze przeciez jest ponad 3o stopni a my biedni w pelnym sloncu. Dodac musze, ze w tamtym momencie bylam przekonana, ze Hiszpan nie potrafi wczuc sie w sytuacje drugiego czlowieka. Ujechalismy zaledwie 50 km, kiedy trzeba bylo znowu wypelznac na trase w piekny, przupalny dzien. Po niecalej godzince zatrzymal sie, targany wyrzutami sumienia, stary angielski Hipis, ktory zaserwowal nam podroz serpentynka do Francji. Wspaniale widoki, nawet przesympatyczny Angol glosno komentowal: O fuck! It's beautiful. Swietny to byl gosc, nauczyciel jezyka angielskiego, ktory spiewal w aucie wraz z corka a to piosenki psychodeliczne, a to jakis pop, czy reggae. Duzo jezdzil autostopem, wiec zawsze przykro mu bylo, gdy mijal swoim maksymalnie zaladowanym autem jakiegos autstopowicza. Wreszcie, dzieki nam, mial okazje splacic swoj dlug. Francja. W niecale 10 godzin przejezdzamy ponad 1000 km. Wszyscy trzej kierowcy, ktorzy sie nam zatrzymuja, nie mowia w zadnym obcym jezyku. Jedziemy w milczeniu lub komunikujemy sie na migi albo lamana francusczyzna, ale jest naprawde bardzo milo, no i przede wszystkim sa dobre checi. Dojezdzamy do stacji przed miastem Nancy, no a stamtad lapiemy auto do ...Wroclawia. Przesympatyczny i przezabawny polski typek przewozi nas w ciagu kilkunastu godzin do Polski.
No i jestesmy. Tu tez milo, spokojnie, dobrze, zielono, czyste powietrze. Jezdze po lasach rowerem, zbieram owoce lesne, bawie sie z psami przed domem, ogladam tv kulture, sledze telenowele polityczna, czytam. Odpoczywam.

Zycie jak w Madrycie

2007-07-29T05:51:00.000-07:00

A w Madrycie strasznie goraco! O dziwo caly lipiec byl znosny. Temperatury czesto byly nizsze niz w Polsce. No, ale skonczylo sie przyjemne lato w Madrycie. Nadeszlo to, co mialo nadejsc...Tak, jestesmy przygotowani do walki z upalami - zakupilismy piekny, ogromny wentylator, ktorego wlasciwie nie wylaczamy, co powoduje podraznienia oczu, okropny bol glowy i uszu, a takze gardelka. Nasz wspanialy wiatrak przemieszcza gorace powietrze z jednej czesci pokoju do druga..i z powrotem. Ochlodzic sie mozna takze dzieki mokrym recznikom, ktorymi wlasciwie najlepiej bym sie przykrywala na noc. Teraz co piec minut mocze cale cialo gabeczka, oj...jak przyjemnie...na chwile. Przed 21-wsza wlasciwie lepiej sie z domu nie ruszac, no chyba ze ktos lubi to uderzenie fali goracego powietrza, kiedy wyciaga np. ciasto z piekarnika ;)
W przyszly piatek wyjezdzamy na costa brava, do L´escali. A potem do Polski - pieknej, pochmurnej, deszczowej ;)
L´escala - urocze miejsce nad Morzem Srodziemnym, pelne sladow po Grekach i Rzymianach.

Bory Tucholskie

2007-07-20T07:58:00.000-07:00

Wakacje minely w deszczowej atmosferze. W Polsce nigdy nie wiadomo jakiej pogody sie spodziewac. Na szczescie udalo mi sie troche pospacerowac po lesie.

Bjork, Madryt 18.07.07

2007-07-20T06:48:00.000-07:00

Po raz drugi dane mi bylo zobaczyc Bjork na zywo. Niestety po raz drugi jestem troche zawiedziona. Chyba chodzi o klimat...zeby nie tak masowo ogladac. Wolalabym w teatrze, czy w operze. Kameralnie. Moze po prostu nie przepadam za duzymi koncertami. Niewiadomo na czym sie skupic: czy stac na palcach i usilowac ogladac te charyzmatyczna wokalistke (ano, chcialoby sie zobaczyc), czy raczej skupic sie na dzwieku stojac w tym tlumie ludzi.

Co do samej organizacji koncertu, to niestety w Madrycie nie ma zadnej odpowiedniej sali na takie ogromne koncerty. Ten odbyl sie na Plaza de Torros (Plac Bykow). Miejsce to przeznaczone jest przede wszystkim na corride - walke bykow. No coz...
Przed Bjork mial wystapic jakis zespol, tyle ze do konca nie bylo wiadomo jaki, bo nigdzie nie bylo informacji na ten temat. Okazalo sie, ze tym supportem byl koles tanczacy flamenco - ledwie go spostrzeglam. Nie do wiary!
No i o 22-ej juz Bjork i jej chor oraz swietni muzycy. Sporo starych, pieknych utworow, trzy kawalki z nowej plyty. Bjork ubrana jak zawsze wyjatkowo, biegajaca po scenie, tanczaca w swym wewnetrznym rytmie swietnie nawiazywala kontakt z publicznoscia. Wszystko wyspiewala rewelacyjnie. No ale tak jakos krotko to trwalo. Troszke dluzej niz godzinke. Jeden biss i do widzenia!
Zabraklo tez telebimow, na ktorych mozna by bylo widziec dokladniej co sie dzieje na scenie. Nie bylo tez duzego ekranu, na ktorym pojawialaby sie wizualizacje (jak to bylo na pierwszym koncercie). Na scenie rozstwiono za to jakies telewizory, tylko ze byly one tak male, ze ich nie widzialam. Byl tez laser. Pojawialy sie wiec dosc ciekawe dla oka "linie".
Milo bylo, ale czegos tam zabraklo...

"GIER-TYCH-DOSC"

2007-06-16T05:50:00.000-07:00

Swietna inicjatywa. Popieram. To pomysl nauczycieli i uczniow z Podhala, wsrod ktorych znajduje sie szef wytworni "Nikt nic nie wie", Uszaty. Niestety - jak donosi GW - koncert raczej sie nie odbedzie, bo wlasciciel lokalu odmowil wynajecia sali.
No tak, niewazny jest protest wiekszosci spoleczenstwa (w postaci np. wspolnego koncertu uczniow i nauczycieli) przeciwko skrajnej postawie Ministra Edukacji i w-ce premiera. Jego partia ma przeciez az 3% poparcia!
Oczywiscie nauczycieli czeka kara. Co innego gdyby zagrali przeciwko Michnikowi - mowi radny PiS z Nowego Targu.
Brak slow...rece opadaja, naprawde! Co bedzie dalej?

RASTA-PIES

2007-06-15T14:58:00.000-07:00

Dzis wrocila do mego "salonu fryzjerskiego" klientka, ktorej jakis czas temu zrobilam dredy. Przyniosla z soba kilka fotek swego najwierniejszego przyjaciela. Oto jedno z nich:

HISZPANIA (MADRYT) NA CO DZIEN...

2007-06-13T15:42:00.000-07:00

Ktoregos dnia postanowilam zmienic dostawce internetu z przedrogiego monopolisty (taka nasza telekomunikacja) na cos tanszego a rownie dobrego. Problem z tym pierwszym operatorem (Telefonica) byl taki, ze za kazdym razem, kiedy probowalam sie dowiedziec czegos na temat promocji i taryf (telefonicznie, bo biur do ktorych moglby przyjsc klient nie ma), okazywalo sie ze ceny nigdy nie byly realne. Dodatkowo dzwoniac codziennie i pytajac o te sama promocje, slyszalam za kazdym razem inna cene. Przychodzil rachunek i nagle okazywalo sie, ze i tak placilam wieeecej niz to co slyszalam czy widzialam w ofertach.
Z nowym operatorem ma byc o 20 euro lzej. Przez dwa tygodnie meczylam sie z korzystaniem z internetu przez telefon stacjonarny (52kb), no i wreszcie jest: nowy, szybki i tanszy internet.
Wczoraj przyszedl sms od nowego dostawcy, ze jest problem z moja paczka, bo oczywiscie nowy modem (czy co to tam jest) przychodzi poczta, bez technika a z instrukcja obslugi. Tego typu paczki czesto dostarcza firma SEUR, dzieki ktorej juz raz za przesylka czekalam bodajze tydzien. To taki szybki dostawca jak w Polsce np. DHL.
No wiec, co robie: dzwonie do Orange (nowy operator), podaje numer z smsa, dostaje inny numer i kaza mi sie skontaktowac z Seurem. Podaja numer. Dzwonie. Odsylaja gdzie indziej. Dzwonie. Informuja, ze paczka juz lezy w najblizszym mi biurze Seuru. Acha. "A gdzie aviso?" - mysle. Nie bylo. Przesylki tez nie otrzymalam: "Jak to? To tych paczek nie dostarczaja do domu ?!" Zaraz. Zanim wybiore sie po odbior moge zadzwonic i upewnic sie, ze moja paczka czeka na mnie. No to dzwonie. Odbiera pan: "Hola, Seur!" Pytam go o moja paczke, mowie ze jestem M. i czy przeliterowac mu nazwisko. A on: "Czy numer mam?" Nazwiska nie...nie chce. Ja: "Numer? Jaki numer, nie mam...?!" To on odsyla mnie do biura obslugi klienta. "A dios! " Hmmm, mysle: "Mam przeciez jakis numer, ale wlasciwie to czy nazwisko nie wystarczy?" Dzwonie znowu. "Hola, Seur!". No to mowie, ze mam jakis numer i czy jest ta paczka...ale facet odpowiada, ze nie ma i mam dzwonic po 14-tej. No dobrze. "Gracias, Hasta luego!"
Po drugiej: Dzwonie, mowie mu imie i czy podac nazwisko, etc. pytam. Eee, nic nie ma dla mnie. "Hmmm, jak to?" - mysle. Po 19-tej dzwonie znowu i pytam, czy jest ta paczka. "No, to ty. Nie ma" - odpowiada znajomy glos. Mysle sobie: "Czy on w ogole raczyl cokolwiek sprawdzic???! ". Dzwonie znowu do obslugi klienta i pytam, co z ta paczka. Twierdza, ze jest i to od tygodnia. Mowie, ze przeciez nawet nie dostalam aviso, w dodatku zawsze ktos jest w domu. Kiedy i jak usilowano mi wreczyc moja przesylke? - mysle. Pani, z ktora rozmawiam, prosi zeby poczekala...zadzwoni do tego biura, gdzie ma byc od tygodnia moja paczka. Jednak po 5 minutach glos sie odzywa i twierdzi, ze nie moze polaczyc sie z tym przekletym biurem, ale jak tylko sie polaczy, to na pewno oddzwoni. Zostawiam numer komorkowy. Czekam godzine na telefon. Nic...Dzwonie wiec po raz kolejny do biura obslugi klienta i opowiadam moja historie. Uprzejma pani odpowiada, ze moja paczka jest w pobliskim biurze od tygodnia, ale moze sie sprobowac polaczyc z tym biurem i zapytac. Niestety, i jej sie nie udaje. Juz prawie osma. Na pewno oddzwoni. Acha... Po polgodzinie D. postanawia zatelefonowac raz jeszcze do biura obslugi klienta i...okazuje sie, ze linia czynna jest do osmej. Rzeczywiscie mila pani. D. dzwoni do pobliskiego biura...nic: a to zajete, a to odlozona sluchawka, a to nikt nie odbiera. Idziemy tam. I co? Niezbyt przyjemny pan powolnie przeglada zeszyt z informacjami o przychodzacych przesylkach. Nie specjalnie zajmuje go to, co mu opowiadam odnosnie sprzecznych informacji w sprawie paczki. Okazuje sie, ze tej paczki nie maaa. Pan wooooola do pomocy kolege. Ten w 5 sekund wklepuje do komputera moje dane i ...jest paczka, no pewnie!!! Znalazla sie:
- Ale...przeciez ja dzownilam 3 razy i pytalam?!
- Moze to przez nazwisko...takie trudne.
- Ale...przeciez nikt mnie o nazwisko nawet nie zapytal???!!!
Nikt nic nie wie. "Toma, tu paquete! - Masz twoja paczke!". Hmmm, a przepraszam, no i w ogole...
Jestem bezsilna. Wychodze...

Madryt. Jedni zostaja na kilka dni lub tygodni bez gazu, bo w firmie majacej monopol jeden pracownik odsyla do drugiego... a wysylani do awarii technicy okazuja sie ignorantami. Innym co silniejszy wiatr przerywa odbior internetu, etc...
Ja mialam juz okazje doswiadczyc: oczekiwania na paczke (dwukrotnie okolo tygodnia), wizyty hydrualika, ktory pozostawil po sobie wieksza usterke od tej, ktora przyszedl naprawic, nie wspominajac juz o rozkreconym na trzy dni zlewie kuchennym i wreszcie decyzji (o ktorej zapomnial nas powiadomic), ze nie wroci do nas w celu chociazby poskladania zlewu. Mial tez przyjsc ktos w sprawie licznika od wody, ktory nie dziala. Do dzis nikt nie przyszedl.
Przyzwyczaic sie tez musialam do tego jak funkcjonuja banki. Okazalo sie bowiem, ze rachunki mozna placic tylko we wtorki i czwartki od 8:30 do 10:30 (to tez roznie, zalezy od banku).
D. ze trzy razy widzial przez okno jak w naszej waskiej uliczce kierowcy trabia na ambulans.

Halas, chaos, brak szacunku i kultury to niestety szara codziennosc stolicy Hiszpanii. Czasami trudno sie przyzwyczaic.

Waking life - Swiadome zycie

2007-05-29T15:54:00.000-07:00

Waking life to film, ktory obejrzalam zupelnie przypadkiem. Nigdy o nim nie slyszalam i nie wiem czy mialabym okazje uslyszec, gdyby nie pewien klient, Nick, z ktorym rozmawialam o dobrej, ciekawej adaptacji powiesci P.K Dicka, A scanner Darkly (Przez ciemne zwierciadlo). Okazalo sie, ze rezyser ktory wzial sie za te swietna powiesc amerykanskiego pisarza science fiction, mial juz na swoim koncie kilka znakomitych projektow. Richard Linklater (tak sie ow rezyser nazywa) na kilka lat przed powstaniem A Scanner Darkly stworzyl rewelacyjny film animowany pt. Waking life (Swiadome zycie).
Co prawda pierwsza czesc filmu jest dosyc niejasna. Ogladamy przejrzyste, swietne animacje, ale wiekszosc scen, to glownie monologi i rozmowy (najczesciej dwoch osob, z ktorych jedna albo nie mowi nic albo zadaje krotkie pytanie), brzmiace troche jak intelektualny belkot. Dialogi sa bardzo dlugie, wiec ogladajac film w wersji oryginalnej z polskimi napisami, trudno jest w ogole nadarzyc z ich czytaniem, nie wspominajac juz o nacieszeniu oka swietnymi rysunkami. Jesli chodzi o fabule, to zdaje sie, ze sledzimy bohatera w jego krainie snow, na co wskazywalaby nie tylko pierwsza scena, ale i dziwnie poruszajacy sie obraz, co stanowi fajny efekt, jednak przy czytaniu napisow jest on dosyc meczacy.
Za to druga czesc filmu wszystko rozjasnia. Protagonista, przemieszczajac sie z miejsca na miejsce spotyka przypadkowych ludzi, dajacych mu dlugie, wyczerpujace odpowiedzi na wiele pytan z dziedziny nauki i filozofii. Choc poczatkowo wydaje sie, ze glownym tematem filmu jest sen, a dokladniej odkrywanie mozliwosci bycia swiadomym podczas snu, tak pozniej rzeczywistosc, w jakiej przebywa glowna postac zaczyna przypominac klimat wielu powiesci wspominanego wyzej Philipa Key Dicka. Stad juz niedaleko do gnozy i gnostycyzmu.
Waking life jest dzielem wymuszajacym na widzu postawienia sobie podstawowych pytan: W jakiej rzeczywistosci zyje?, Kim jestem?, Co mnie otacza?, Czym jest sen?, Co jest jawa a co snem?, a co za tym idzie: odkrywaniem drogi do zycia w sposob swiadomy. Proces ten ukazany jest za pomoca snu - metafory zycia, w gnozie rowniez i stanu,w ktorym upadla istota przebywa na ziemi lub tez zycia ludzkiego, ktore sni sie istocie boskiej.
Jest to jeden z tych filmow, ktore pozostaja w pamieci na dlugo. Pokazuje, jak ze swiadomego snu (czymze jest sen?) mozna czerpac wspaniale inspiracje. Udowadnia, ze ciagle mozna robic ambitne projekty. Zmusza do myslenia.

policja, policja...

2007-05-24T17:06:00.000-07:00

Ach, nasza ukochana polska policja. Naprawde trzeba przyznac, ze panowie wzieli sie do roboty: tu gwalt na zatrzymanej studentce, tam podwozenie z imprezy do domu wysokiego ranga urzednika panstwowego, czy tez dostarczanie glodnej pani minister hamburgera na dworzec PKP. Dochodzi jeszcze pilne odpowiadanie na zgloszenia: ostatnio w lodzkim parku przez piec dni lezaly ludzkie zwloki, no i wreszcie przymkniecie "wiekszych cwaniaczkow" - tlumaczy, studentow, zamieszczajacych w internecie tlumaczenia napisow do filmow.
A dzis: zatrzymano szesciu studentow Politechniki Poznanskiej, ktorzy "trudnili sie" masowym piractwem. Wlasciwie okazuje sie, ze: programami, grami komputerowymi, muzyka i filmami wymienialo sie nawet 1500 osob. I co teraz? Trzeba budowac nowe wiezienia, zeby tych wszystkich groznych przestepcow pozamykac!!! A jak! Ktos na forum GW wpadl na pomysl, ze wlasciwie wystarczyloby w akademiakch kraty powstawiac i po krzyku...tyle ze pokoje akademickie nie podchodza pod standardy unijne (cele wiezienne sa nieco od nich wieksze) ;) Co wiec zrobic z poltora tysiaca piratow? Najprawdopodobniej firmy, do ktorych naleza prawa autorskie, beda mogly domagac sie odszkodowan od studentow. Postawienie zarzutow tak ogromnej liczbie osob zapewne sparalizowalaby prace prokuratury.
Nie mam dzis sily komentowac tych wszystkich absurdalnych sytuacji!
Nie ma mnie w ojczyznie, ale mam takie dziwne przeczucie, ze wszyscy: huligani, bandyci, zlodzieje, mordercy, seryjni gwalciciele, pijani kierowcy, rodzice katujacy dzieci znikneli, skoro policja ma czas na zajmowanie sie tak blahymi niekiedy sprawami.
Niech pozamykaja wszystkich piratow, a nagle okaze sie ze ludzie komputerow przestana uzywac...bo i do czego, skoro przecietnego studenta, jak i pracujacego Polaka, nie stac na "swobodny" zakup plyty kompaktowej, DVD, nie wspominajac juz o programach komputerowych, jak windows XP czy vista (= ponad tysiac zlotych!!!). Na pewno wszystkim sie oplaci!

Baraka

2007-05-23T16:51:00.000-07:00

Gdzies przeczytalam, ze baraka oznacza oddech (ponoc slowo pochodzi ze starodawnego sufi). Moj oddech jednak duzo lepiej czulam podczas projekcji filmu Koyaanisqatsi (= z jezyka Indian Hopi: szalone zycie; zycie pozbawione rownowagi; dazenie do katastrofy). Z poczatku byl dlugi i spokojny, pod koniec szybki i krotki. Kto widzial ten film, wie dlaczego. W przypadku filmu Baraka nie skupilam sie na oddechu, bo byl ciagle taki sam, a na zdjeciach, ktore sa naprawde niesamowite i piekne, ale tez i bardzo podobne do tych z Koyaanisqatsi. Nie tylko w tym Baraka przypomina pierwsza czesc trylogii Reggio: zarowno jeden, jak i drugi film sklada sie z mnostwa ujec, nakreconych w wielu zakatkach swiata i polaczonych z muzyka, ale bez slow... co troszke mi przeszkadzalo, jesli chodzi o Barake, bo film jest wyprawa z kamera w najpiekniejsze, najdziksze, ale tez i najdziwniejsze miejsca na ziemi i wlasciwie chcialoby sie wiedziec, gdzie w danym momencie jestesmy, kim sa ludzie nam pokazywani. Baraka zrobiona jest jak wideoklip, w czym zreszta przypomina mi Lucky People Centre International, a co powoduje ze tym bardziej widz sie gubi, bowiem co kilka sekund przenosimy sie z Australii do Afryki, Indii, Chin...a obrazy niekiedy sa malo czytelne (a moze to tylko moja ignorancja).
Oczywiscie nie o rozszyfrowywanie wszystkich miejsc i plemion na naszej planecie chodzi, wiec skupmy sie teraz na przekazie, choc i tu mozna po raz kolejny przywolac Koyaanisqtsi i Lucky People Centre International. Wszystkie trzy filmy pokazuja gatunkowi ludzkiemu, jaka piekna jest/byla nasza planeta, w jak brutalny sposob ja niszczymy/zniszczylismy i co robimy z naszym zyciem, jakie wartosci nam towarzysza - na wiekszosci zdjec przedstawieni jestesmy jak te mrowki, ktore pedza to w jedna, to w druga strone, przepychajac sie wsrod tlumow, zaprogramowani przez spoleczenstwo. Jednak Baraka nie ogranicza sie tylko do krytyki konsumpcyjnego spoleczenstwa, pokazujac widzowi nie tylko zycie w cywilizowanych stronach swiata, ale i zakatki Afryki, Australii, czy Ameryki Pd., gdzie ciagle zyja plemiona, odprawiajace swoje rytualy a zycie toczy sie innym rytmem. Wedrujemy z kamera do Indii, gdzie odnajdujemy mnostwo ludzi zyjacych na ulicy, w tym wielu medrcow, medytujacych na chodnikach. Film przedstawia nie tylko odmienne style, poziomy i rytmy zycia, ale i religie, filozofie, wartosci tak rozne na calym swiecie.
Warto obejrzec Barake, powiem wiecej: tak jak i Koyaanisqtsi, tak i Barake kazdy powinien obejrzec, zeby uswiadomic sobie na jak pieknej, ale i zniszczonej planecie zyje, ale i tez zeby postawic sobie pytanie: Kim jest? Dokad zmierza? Jakie cele i wartosci mu towarzysza? Co moze zrobic, zeby ratowac przyrode, ktora go otacza?

"Zdolny po pijanemu"

2007-05-23T16:17:00.000-07:00

To, ze informacje sa coraz bardziej absurdalne, surrealistyczne, krwawe, zle, a czesto nudne jak ta Moda na sukces juz przestaje mnie dziwic. W dzisiejszych informacjach jednak zaskoczylo mnie kilka rzeczy. Po pierwsze: wideo, ktore obejrzalam...Miasteczko w Anglii. Dwoch Polakow siedzi przed pubem. Nadchodzi 4 osobowa grupka pijanych pustakow i zaczyna bic spokojnych chlopakow, ktorzy w dodatku wyciagaja reke na powitanie(!). Tak bylo rok temu. Wszystko zostalo nagrane przez kamery przemyslowe. Dzis zapadl wyrok w sprawie mlodych, znudzonych Angoli: i to druga rzecz ktora mnie dziwi - rok w zawieszeniu...no bo czemu mieliby sie bac na przyszlosc napierdalac kogo popadnie?! Trzecia sprawa, ktora zaskakuje, ale i cieszy: policja jest oburzona i prosi prokurature o wniesienie apelacji. Prosze bardzo, gdzie oni sie uchowali. Istnieje na swiecie dobry policjant?

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80277,4155185.html

Poza tym rzad hiszpanski chce odzyskac skarb, znaleziony w Atlantyku przez poszukiwaczy skarbow. O ile dobrze pamietam - jakies 500 mln dolarow (zlote monety, srebrne monety, etc.)
Hiszpania podejrzewa, ze skarb ten moze pochodzic z ich terytorium lub z zatopionego statku hiszpanskiego, ktory zapewne plynal z Ameryki Poludniowej ze skardzionym zlotem ;) I komu sie skarb nalezy...?
Goryl uciekl z Zoo, po drodze porwal kobiete, ktora po chwili rzucil na ziemie, chcac "skonsumowac" - tez ladne.

Polecam rowniez informacje na portalu o2.pl. Mozna poczytac o zyciu!...przede wszystkim gwiazd. Musze zajrzec, bo czuje informacyjna pustke: nie wiem co z Doda i Radziem, jak Frytka, Michal W. i jego rodzina...oj, tego tyle juz! I jak tu selekcjonowac wiadomosci?!

Goraczka sobotniej nocy

2007-05-12T16:48:00.000-07:00

Oj, w Madrycie niekonczaca sie fiesta. Dni a raczej tygodnie Madrytu juz sie zaczely. Dopiero co Hiszpanie powrocili z jednego dlugiego weekendu a juz zaczyna sie nastepny puente (most). We wtorek jakies swieto, wiec i poniedzialek wolny ;) Az trudno mi nadazyc za tymi wszystkimi dniami wolnymi.

Poza tym goraco. Tutejsza wiosna nieco przypomina mi lato w Polsce. Srednio 25 stopni w ciagu dnia a ze asfalt i cement sie nagrzewa, to i w nocy nie mozna specjalnie odetchnac. A to dopiero wiosna...Wlasciwie jak tylko sie obudze, chce mi sie spac. Na sen przeznaczam ok. 10 godzin. Czytac sie nie chce, gadac po hiszpansku sie nie chce, pracowac sie nie chce, szwendac po miescie sie nie chce. Dobrze ze jeszcze mam ochote na ogladnie filmow. Cos mi sie zdaje, ze na lato wykupie sobie bilet miesieczny do filmoteki...klimatyzacja, ufff ;) Przedwczoraj widzialam tam dokument o Kraju Baskow - La pelota vasca. Nic, tylko wywiady z roznymi stronami (nacjonalisci baskijscy, socjalisci, Hiszpanie, bliscy ofiar atakow terrorystycznych, etc.) Ciekawie, bo przedstwiono rozne punkty widzenia. Nieciekawie, poniewaz film trwa ponad dwie godziny, a to - jak na same wypowiedzi i kilka zdjec tego przepieknego regionu - sporo (pomijajac fakt, ze moj hiszpanski z kazda minuta stawal sie coraz gorszy). Trudna sprawa do rozwiazania dla rzadu hiszpanskiego...niezaleznosc dla Kraju Baskow. Ale to nie temat na dzis.

Wczoraj obejrzalam swietny film animowany produkcji japonskiej ;) pt. Spirited away (pozwole sobie opuscic zapisanie oryginalnego tytulu). Rezyser Miyazaki otrzymal za to dzielo oscara (animacja). Pomimo tego, ze film trwa dwie godziny, nie ma momentu, ktory pozwolilby choc na chwile odkleic wzrok od ekranu (choc D. zasnal). Od poczatku do konca trzyma w ogromnym napieciu, w moim przypadku az do tego stopnia, ze wstrzymywalam oddech wraz z Chihiro (glowna bohaterka) podczas jej przeprawy przez most. Sprited away to wedlug mnie japonska wersja Alicji w krainie czarow. Dziewczynka jadaca z rodzicami do nowego domu, po drodze trafia na tajemniczy tunel, ktory okazuje sie przejsciem do opustoszalego miasteczka...tyle, ze to uspione miejsce nagle zaczyna sie budzic...
Ale o tym moze jutro, bo ide spac.

Huuuraaa...hmmm

2007-05-05T09:44:00.000-07:00

Huuuuraaa, bo kupilam nowy aparat, wiec znowu moge robic zdjecia. Cieszy mnie to bardzo. Jednak jak sie czlowiek do jednego przyzwyczai, to potem trudno mu sie przestawic na cos nowego. A moze to starosc ;) W kazdym razie modelu, ktory mi skradziono juz nie bylo. Juz sie nie produkuje starego, dobrego panasonica lumix fx3...he he, w koncu kupilam go ponad miesiac temu za niemale pieniadze. Ach, ta technologia.
Moj nowy aparacik to olympus u-700. No coz, wyglada nowoczesnie i z tego powodu trudno go w ogole utrzymac. Mam wrazenie, ze mi z rak wypadnie zanim zrobie zdjecie. Poza tym ma 7.1 mpx, czyli co najmniej o 2 mln za duzo, bo na scianie jeszcze nie zamierzam drukowac zrobionych przeze mnie fotografii. Ale kto wie... Kolory wydaja mi sie nazbyt prawdziwe. Poprzedni aparacik oszukiwal i zdjecia byly tak soczyste.
Ech, ...klienci ida. Do roboty!

!Hasta la victoria! - Malasaña.

2007-05-02T15:08:00.000-07:00

Tym razem bojki z policja, majace miejsce 1 maja w wielu europejskich miastach, "toczyly sie" rowniez w Madrycie, w mlodziezowej dzielnicy w centrum - na Malasanii. Batalia rozpoczela sie noca z 30.04 na 1.05. Jednak najwieksi zapalency walczyli rowniez nastepnego wieczoru. Mozliwe, ze to nie koniec, w weekend moze dojsc do kolejnych starc z policja.
Hiszpanie maja nawyk/tradycje picia na ulicy, a ceremonia ta jest tak powszechna, ze ma nawet swoja nazwe: botellón. Na Malasanii co weekend spotyka sie mnostwo ludzi w celu spozywania alkoholu na swiezym powietrzu, bo i klimat na to pozwala. Czesto najwiekszy botellón ma miejsce na placu 2 maja i tak bylo tym razem. A ze w tym punkcie mialy sie odbyc ceremonie swiateczne, no i bottelón wlasciwie jest zabroniony, to policja postanowila interweniowac. Mlodziezy z kolei nie specjalnie spodobala sie reakcja wladz. 45 osob zostalo rannych, w tym jeden policjant ciezko;).
Mniej wiecej tak to wygladalo.

Moja siostra ateistka

2007-04-29T05:06:00.000-07:00

Siostra zaczyna dorastac. W koncu jedenascie lat w lutym skonczyla. Nawet mialam okazje uczestniczyc w tej uroczystosci. Na basenie bylysmy - ja swiezo upieczony magister i ona - juz jedenastolatka.
Jak to nastolatke, siostre zaczely pochlaniac najrozniejsze tematy - nie tylko techniki calowania, ktore poznala dzieki serialowi "M jak milosc", ale rowniez i dziwne, tajemnicze slowko seks. Nie wystarczaly dlugie rozmowy z rodzicami. Pewnego dnia postanowila sama zobaczyc, co na ow tajemniczy temat w internecie daja. No i juz wie i my (rodzinka) tez wiemy, ze ona wie. Koniec tematu.
Nadszedl czas na rozwazania filozoficzne. Siostre przestaly bawic modlitwy z babcia (godzina 15:00 - rozaniec na Radio Maryja), chodzenie do kosciola zdawalo jej sie nudne i malo sprawiedliwe - jedni musza chodzic (siostra!) a reszta siedzi w cieplym salonie, zajeta rozmowa. Tabelki na koncu zeszytow od religii: a to rozancowe, a to majowe nie zapelnialy sie jak nalezy. Rozmowy przy swiatecznym stole dotyczace kleru i Radia M tez jakos niespecjalnie "reklamowaly" kosciol.
W koncu nadszedl czas na powazna rozmowe przez skape (ach, ten internet). I 6 z religii za wyplenienie tabelki (droga krzyzowa). Oszustwo...ale uzasadnione. Siostra w boga nie wierzy. Wie, ze to troche moze glupie, tak mowic. Ale z drugiej strony...no przeciez to malo realne, zeby ktos stworzyl ten swiat w ciagu siedmiu zaledwie dni. No i zeby ktos obserwowal nas wszystkich z gory i decydowal o naszym losie.
Racja. Cieszy mnie fakt, ze siostra mysli i podejmuje racjonalne decyzje.

Tak daleko a tak blisko - SEGOVIA

2007-04-25T08:19:00.000-07:00

Wczoraj wybralam sie do Segowii, miasta oddalonego od Madrytu jakies 100 km. Juz jadac autobusem bylam bardzo zadowolona, bo Segovia polozona jest w gorach - ok. 1000 m n.p.m., wiec widoki z kazdym kilometrem byly piekniejsze. Duzo zieleni. Dziko. I snieg na szczytach, choc w Madrycie przez ostatni tydzien bylo ponada 23 stopnie.

Miasto robi wrazenie. Mnostwo zabytkow sredniowiecznych, renesansowych i gotyckich. Tu zbudowano ostatnia katedre w Hiszpanii, dosc dziwaczna zreszta. Taka jakas szeroka, niezbyt wysoka. No ale nie znam sie za dobrze na architekturze.

Segowia otoczona jest ogromnymi murami obronnymi z XI wieku. Z tego samego okresu zachowal sie tez imponujacy zamek-forteca, zbudowany w strategicznym miejscu: na obrzezach miasta, na jednym z najwyzszych punktow. Krajobraz jest wspanialy - z jednej strony gory, z drugiej zielone pola i wzgorza, a z trzeciej stare, ciche miasto.

Tak jak Toledo, Segowia zalozona zostala przez Celtow, po czym podbita przez Rzymian, dalej Wizygotow, w koncu zamieszkiwana przez Maurow i Zydow do konca XV wieku. Na Rzymianach jednak sie zatrzymajmy, bo to oni wlasnie zbudowali okolo 100 roku w Segowii akwedukt, ktory doprowadzal do miasta wode z odleglosci 15 km (z gor). Zachowal sie ok 1 km tej ogromnej konstrukcji w samym centrum miasta, co naprawde robi niesamowite wrazenie.

Oczywiscie Segowia pelna jest zabytkow wartych zamieszczenia tutaj, wiec naprawde polecam...zreszta chyba zdjecia same zapraszaja do odwiedzenia tego nieco uspionego miasta.

Dojazd: najlepiej autobusem z Principe Pío. Odjazd co pol godzinki.

Oda do soczewki kontaktowej!

2007-04-19T16:13:00.000-07:00

Jak tu nie wychwalac takiego wspanialego wynalazku, jakim jest szklo kontaktowe!
Od dwoch dni funkcjonuje jako tako ;) w przeslonecznej juz Hiszpanii wspomogana przez soczewki. Dzieki nim nosze rownoczesnie moje wygodne okulary sloneczne. Oj, moze i sobie nie wyobrazacie nawet, jaki to komfort dla Medullity.
Nie mowie, mialam sporo problemow na poczatku. Pierwsza para moich soczewek juz nie istnieje ;) Ale czlowiek uczy sie na bledach.
Oj, zmeczona jestem, przecieram oczka...oczywiscie nie z powodu szkiel kontakowych, po prostu w koncu sie przestawilam...zaczynam dzien nieco wczesniej, co bardzo mnie cieszy, choc takze i smuci, bo noca nie mam juz sily, zeby odnotowac tak dlugi dzien w moim blozku.
Dobranoc

W tym miescie nie ma zlodziei?

2007-04-15T14:52:00.000-07:00

Kurwa, jakis chuj ukradl mi aparat fotograficzny! Ech, nie ma to jak wrocic do Madrytu. Pierdolony tlok w obrzydliwym metrze. No i do tego ogromny plecak, ktorego ciezar nie pozwolil mi pozostac zbyt czujna...no i po aparacie. Swietnie. Co mnie dosc mocno drazni, to fakt ze jakis pojeb bedzie mogl obejrzec/miec moje zdjecia z moja rodzina i przyjaciolmi...ja za to juz tych fotografii nigdy nie zobacze. Kurwa!!! Ech, chyba pisanie o tym denerwuje mnie jeszcze bardziej, ale coz, to jeden z gorszych dni w tym roku. Znowu na dluzszy czas pozostaje bez mozliwosci zatrzymania choc kilku znaczacych momentow w moim zyciu.

PSYCHOZA (A. HITCHCOCK)

2007-04-03T04:25:00.000-07:00

Filmy Hitchcocka pamietam "bardzo dobrze" z dziecinstwa. Szczegolnie jeden z nich. To przez "Ptaki", ktore zbyt czesto emitowano w telewizji nie moglam spac! A jednak zawsze ciekawosc nad strachem zwyciezala. Dolaczmy do tego "Miasteczko Twin Peaks" Lyncha, ktore zaciecie ogladalam popijajac czarna kawe Inke. Oczywiscie wszystko to pod nieobecnosc mamy. Skutkiem sledzenia losow mieszkancow mrocznego Twin Peaks jest lek przed chodzeniem po lesie wieczorami. Z "Ptakow" niewiele juz pamietam, jedynie kolory i napieta atmosfere, wiec tak sobie do wczoraj myslalam, ze film nie mogl byc specjalnie straszny...
Po obejrzeniu "Psychozy" zmieniam zdanie. Koszmary wracaja. Trudno sie zreszta dziwic, skoro Hitchcock jest prekursorem thrilleru.
Fabula poczatkowo wydaje sie niezbyt skomplikowana. Zakochanej kobiecie, pracujacej jako sekretarka, nadaza sie okazja do rozpoczecia nowego zycia u boku narzeczonego, czyli kradziezy 40 tysiecy dolarow z biura, w ktorym pracuje. Dziewczyna nie waha sie. Zabiera pieniadze, wsiada w auto i udaje sie w podroz do swego wybranka. A ze droga dluga i wyczerpujaca, kobieta zatrzymuje sie na noc w motelu...
W polowie filmu dziewczyna przestaje byc glowna bohaterka...od tej pory oczy widza zwroca sie ku wlascicielom owegoz motelu: mlodemu mezczyznie i jego starej, schorowanej matce. Zdradzic wiecej nie moge, bo cala przyjemnosc z ogladania stracicie.
Powiem tylko ze film od poczatku do samego konca trzyma w nisamowitym napieciu. Pelen jest zwrotow akcji i niespodzianek. Widz ma okazje sledzic zarowno losy bohaterow, jak i ich mysli, wyglaszane glosno przez narratora. Swietnej grze aktorow, ukazujacej nam psychoze bohaterow, towarzyszy wiec wewnetrzny glos, bedacy dopelnieniem rysu psychicznego. Ogromna role odgrywaja tu ujecia - czesto pierwszy plan, czy tez plan kontra plan, ktore wyraznie przeswietlaja sylwetke protagonisty. I klasycznie film jest w kolorach czarno-bialych, co akurat swietnie pasuje do konwencji. Polecam.

WSZYSCY LUDZIE PREZYDENTA

2007-03-28T13:30:00.000-07:00

Naprawde warto siegac po klasyke! Jednak dopiero teraz (pomimo wielu projekcji filmu w tv) obejrzalam te swietna adaptacje (rezyseria Alan Pakula) ksiazki Carla Bernsteina i Boba Woodwarda, odnoszaca sie do autentycznych wydarzen w Stanach Zjednoczonych. Film „Wszyscy ludzie prezydenta”, mimo ze opowiada o glosnej aferze Watergate, ktorej final jest nam znany i trwa 138 minut, przez caly czas trzyma w napieciu. Zaczyna sie od wlamania do sztabu wyborczego amerykanskiej Partii Demokratycznej, w ktorym „zwolennicy” prezydenta Nixona chcieli zalozyc podsluch. Wlamywacze zostaja zlapani. Znudzony „zwyklymi” informacjami mlody dziennikarz Bob Woodward (w tej roli R. Redford) udaje sie do sadu aby napisac kolejna sucha informacje (na temat wlamywaczy) a – jak sie okazuje - odkrywa pierwsze dowody na to, ze wlamanie do sztabu to jeden z elementow wielkiej politczynej afery. I tak sie zaczyna dziennikarskie sledztwo Woodwarda i Bernsteina, ktorego znakomicie zagral D. Hofmann.
„Wszyscy ludzie prezydenta” ukazuje nie tylko kryzys polityczny w Stanach w latach siedemdziesiatych, ale takze prace i zaangazowanie mediow oraz przelom jaki nastapil w przekazywaniu informacji.
Doskonala gra aktorska, dokladnie odtworzona przestrzen redakcji Washington Post a takze - trzymajaca nas w napieciu - przestrzen ciemnego garazu, w ktorym przekazywane byly dziennikarzowi scisle tajne informacje, jak i pojawiajaca sie tam postac zwana: „Glebokim gardlem”, wreszcie stworzenie oryginalnych: zaangazowanych w prace, zadnych „wielkich” informacji dziennikarzy i swietnie ukazany pospiech z jakim dzialali, to elementy tworzace naprawde wielkie dzielo filmowe, ktore wszystkim goraco polecam.

Ps. Jak to mozliwe, ze pomimo tak wielkiego skandalu wywolanego dlugotrwalymi, obrzydliwymi oszustwami prezydenta Richarda Nixona oraz jego ludzi, majacymi na celu doprowadzanie do jego reelekcji, wlasciwie historia sie powtarza. Przypomnijmy sobie kontrowersje wokol ostatnich wyborow w Stanach Zjednoczonych czy powodow inwazji na Irak...

Co do spraw biezacych...

2007-03-27T07:55:00.000-07:00

"Moj Panie, na coz tlumaczyc durniowi, ze jest durniem. Przeciez jego durenstwo na tym wlasnie polega, ze nie ma o tym pojecia".

Fontenelle

Bajkowosc miasta pewnego, czyli slow kilka o Toledo

2007-03-26T17:24:00.000-07:00

Choc jeszcze kilka godzin temu bladzilam w labiryncie uliczek miasteczka zwanego Toledo, to do tej pory trudno mi uwierzyc ze to miejsce naprawde istnieje. Zapewne wielu z was odwiedzilo choc raz w zyciu Prage i przechadzalo sie "zlota uliczka"? Coz, Toledo jest miastem zlozonym z samych "zlotych uliczek", czesto przemaluskich, niezwykle cichych, spokojnych i kretych, "drwiacych" z zdezorientownych turystow.

Uliczki te tworza przesliczne, kolorowe, stare domeczki. Na bardzo hiszpanskich balkonikach w rownie hiszpanskich donicach poupychane sa kwiaty.

Bladzac w tym labiryncie "zlotych uliczek" trafia sie na ¡liczne! slady wspanialej architektury. W Toledo znajduje sie jedna z najwazniejszych katedr w Hiszpanii, skonstruowana miedzy XIII a XV. Procz wielu sredniowiecznych kosciolow, znajdziemy w tym - swego czasu wielokulturowym - miescie rowniez dwa meczety i dwie synagogi.

Toledo zalozone przez Iberow, podbite przez Rzymian, potem zamiszkale przez Wizygotow, w wieku VIII zdobyli Maurowie. Do XV wieku zyli tu takze Zydzi. Kazda z tych kultur zostawiala po sobie wiele sladow.

Uroku temu miastu dodaje takze polozenie. Toledo bowiem zbudowane zostalo na wzgorzu otoczonym rzeka Tag. Malownicze krajobrazy roztaczajace sie wokol uspionej osady zdobi takze most (Puente de Alcantara) z IX wieku.

Oto i Toledo. Nadal nie moge uwierzyc, ze w tym oddalonym zaledwie o 70 km od Madrytu miescie, pelnym bezcennych zabytkow toczy sie zwykle zycie. To miasto jest jak ta jaskinia, do ktorej zawital Don Kichot, zeby wysnic kolejna przygode w swoim zyciu.

Puste dni

2007-03-24T18:44:00.000-07:00

Jakies takie te ostatnie dni puste. Tylko praca i praca. W dodatku nie moge sie zdyscyplinowac i jesli pracowac zaczynam o 13-tej, to uparcie do poludnia wyleguje sie w cieplutkim lozeczku. Oczywiscie zwykle juz o 10-tej zadaje D. to samo pytanie: "Ktooooora...?", po czym spokojnie zamykam moje na wpol otwarte lewe oczko, co by sie chwilke jeszcze zdrzemnac. Konczy sie najczesciej jak samo...."Co???...12.00?!?!" Prysznic, kawa, kiwi, kanapka z maslem orzechowym i bananem, herbata...ups: KLIENT. No i tak do wieczora, czasem z krotkimi przerwami. A gdzie tu czas na dokonczenie Ojca Chrzestnego?! Nie wspominajac juz o wystukaniu tylu rzeczy, ktore chcialam tu napisac. Ale...do nadrobienia. Jutro dzien wolny - ide do parku retiro, juz postanowilam. Pogoda na pewno dopisze ;)

Tymczasem z 2:00 zrobila sie 3:00, a wlasciwie juz 4:00...i jak ja jutro wstane?! Nie podoba mi sie ta zmiana godziny, oj nie podoba. Jutro mam misje do wykonania "do poludnia", wiec zamierzalam zbudzic sie skoro swit. Tyle ze ow swit niespodziwanie nadchodzi.

OJCIEC CHRZESTNY

2007-03-19T18:28:00.000-07:00

Za kinem przepadam. Telewizora jednak nie mam od lat i jakos za tym "czlonkiem rodziny" nie tesknie. Dzieki internetowi i kinom to ja decyduje co chce ogladac.
Co do klasyki, jestem - nie wiedziec czemu - zbyt czesto uprzedzona. Z tego wlasnie powodu Ojciec Chrzestny byl przeze mnie duzym lukiem omijany. Wiem...troche mi wstyd. Jak mozna?! A no mozna. Nadrabiam. Przed chwila obejrzalam pierwsza czesc tego arcydziela i musze przyznac, ze jestem calym sercem z Michaelem ;). Oczywiscie jego ojcu tez dopingowalam, bo chocby nie wiem jak zlego i okrutnego bohatera losy bym sledzila, to jednak zawsze chce dla niego jak najlepiej. No coz, moze dlatego wielu kinomanow nie przepada za von Trierem?
Wracajac do Ojca Chrzestnego to nie chce tu truizmow pisac, ale co tam...mistrzowsko zagrane! Jakze by moglo byc inaczej. Kazda scena do tego stopnia wciagajaca, ze od czasu do czasu i ja musze odetchnac. Zdjecia swietne ... szczegolnie Sycylia.
Szkoda ze dzis juz zbyt pozno, zeby wlaczyc sobie kolejna czesc. Trudno, byle do jutra...

Do jutra, do jutra...minelo kilka dnia a ja jeszcze trzeciej czesci nie widzialam. Za to po obejrzeniu czesci drugiej, powyzszy wizerunek Ala Pacino wkleic po prostu musialam. Ech, co to za aktor! Nalezy dziekowac Lee Strasbergowi, bo to on przecie wyweszyl ten talent.

RETIRO

2007-03-19T17:56:00.000-07:00

Uwielbiam tanczyc. Nie mowie tu o poruszaniu sie z lewej na prawa i z prawej na lewa w zadymionej i przeludnionej dyskotece, klubie, etc. Nie, nie...ja tak nie moge! Do tanca potrzebna mi przestrzen i powietrze. Dlatego bardzo polubilam park zwany Retiro, w ktorym co najmniej raz w tygodniu spotykaja sie zapaleni bebniarze z calego swiata, zeby przyjemnie spedzic popoludnie (najczesciej jest to niedziela). Bywa i tak, ze procz najrozniej brzmiacych bebnow ktos montuje fragment perkusji, ktos zagra na saksofonie czy trabce a amatorow gry na butelce po piwie tez nie brak. Przez Retiro przewija sie mnostwo ludzi w przedziale od 1 do 90 lat. Jest to znakomita przestrzen rowniez dla artystow cyrkowych. Ludzie tancza, graja, cwicza zonglerke, wreszcie wystepuja...He, tylko czy to nie jedno wielkie widowisko, w ktorym kazdy z nas jest jednoczesnie aktorem i widzem?

ESPAÑA

2007-03-18T05:19:00.000-07:00

Jest tyle rzeczy, ktore chcialabym napisac ze nie wiem od czego zaczac. Powiedzmy:
Hiszpania - tu mieszkam. Tak wyszlo. W dodatku - Madryt. Na szczescie trafilam (do najdrozszego i najbrzydszyego mieszkania w moim zyciu) na dzielnice Lavapies. To jedna z najstarszych czesci miasta. Samo centrum, tyle ze troche "zapuszczone", zapomniane. Dzieki temu, rzecz jasna, nie ma tu wiekszego problemu z turystami. Co za tym idzie: jest taniej!, spokojniej, przyjemniej.
Dzielnica multi-kulti. Wiele restauracji tureckich, pakistanskich, senegalskich. Mnostwo artystycznych knajp. Bladzac w gaszczu maluskich, spokojnych uliczek zawsze mozna trafic na przyjazanie wygladajacy bar.

Widok z mojego okna

"NIE OD SAMEGO POCZATKU JEST KONIEC WIDOCZNY"

Herodot